[Zwrotka 1] Gdy miasto zasypia pod deszczem, a jego światła odbijają się w szybach, ja wciąż pamiętam Twój uśmiech, co światło zapalał w ciemnościach. Szukałem Cię w tłumie ulic, w piosenkach granych do rana, i tylko serce uparcie szeptało: „Wiktorio — kochana”. [Refren] Moja Wiktorio, zostań choć chwilę, niech ten wieczór zatrzyma czas. Moja Wiktorio, przez burze i ciszę niech ta melodia prowadzi nas. A kiedy gitary ucichną nad ranem, gdy ostatni zgaśnie już blask — Moja Wiktorio, będę pamiętał ten jeden, niezwykły pierwszy raz. [Instrumental] [Zwrotka 2] Na starym peronie wiatr rozrzucał niedokończone słowa. Ty powiedziałaś: „Nie bój się”, a noc zrobiła się kolorowa. Nie obiecuję gwiazd z nieba, ani dróg bez żadnych zakrętów. Mogę dać Ci tę piosenkę i serce ukryte w jej dźwięku. [Refren] Moja Wiktorio, zostań choć chwilę, niech ten wieczór zatrzyma czas. Moja Wiktorio, przez burze i ciszę niech ta melodia prowadzi nas. A kiedy gitary ucichną nad ranem, gdy ostatni zgaśnie już blask — Moja Wiktorio, będę pamiętał ten jeden, niezwykły pierwszy raz. [Bridge] I jeśli kiedyś zgubi nas droga, jeśli za daleko poniesie nas świat, wystarczy jeden akord gitary, by wrócić pamięcią do tamtych lat. [Refren – finał] Moja Wiktorio, słyszysz tę ciszę? Ona też śpiewa dziś dla nas. Moja Wiktorio, niech płonie w muzyce, niech nasze marzenia dogoni czas. A kiedy ostatnia struna zadrży i noc przykryje cały świat — Moja Wiktorio… ta piosenka zostanie, nawet gdy ucichnie wiatr. [Instrumental – outro]
