Huling Rosas ng Tag-init (The Last Rose of Summer) (Tagalog)

(Ooh… yeah…) Ito ang huling rosas ng tag-init, Naiwanang nag-iisa; Lahat ng kanyang kaibigang ganda Ay naglaho na. Walang bulaklak sa kanyang pamilya, Walang bagong usbong sa paligid, Para salaminin ang kanyang kulay O ibahagi ang kanyang buntong-hininga. (The last rose of summer…) Hindi kita iiwan, nag-iisa, Upang malanta sa tangkay mo, Dahil natutulog na ang magaganda, Matulog ka na rin kasama nila. Maingat kong ikakalat Ang iyong mga dahon sa kanilang himlayan, Kung saan nakahimlay ang mga kaibigan Walang bango at patay. (The last rose of summer…) Hindi kita iiwan, nag-iisa… Upang malanta sa tangkay. (Ooh…) Di magtatagal ay susunod din ako, Kapag ang mga pagkakaibigan ay nalanta, At ang maliwanag na bilog ng Pag-ibig Unti-unting naglalaho. Kapag ang tunay na puso’y natuyo At mga mahal sa buhay ay nawala, Sino pa ang pipiliing manatili Sa mundong ito nang nag-iisa? (The last rose of summer…) Hindi kita iiwan, nag-iisa… Upang malanta sa tangkay. (The last rose of summer…) (Ooh… yeah…)