(intro) (Zwrotka 1) Kiedy rano słońce wstaje, Mateusz już przy ekranie, Zmienne, klasy i funkcje – to jego codzienne wyzwanie. Lecz gdy monitor zgaśnie, a kod w chmurze się skryje, Wtedy inna energia w tym chłopaku ożyje. (Refren) Bo to Mateusz – programista z duszą gracza, Co na siłowni rekordy z uśmiechem wyznacza! Kręci najlepszą pizzę, o jakiej świat słyszał, A miłość do Iwony w sercu wielkimi literami wypisał. (solo) (Zwrotka 2) Hantle idą w górę, pot na skroniach perliście osiada, Bo forma musi być, to dla niego prosta zasada. Siła w rękach się przyda, nie tylko do klawiatury, By przenosić góry i burzyć kodu mury. (Refren) Bo to Mateusz – programista z duszą gracza, Co na siłowni rekordy z uśmiechem wyznacza! Kręci najlepszą pizzę, o jakiej świat słyszał, A miłość do Iwony w sercu wielkimi literami wypisał. (solo) (Zwrotka 3) Wieczorem dom pachnie bazylią i ciastem z pieca, Włoska receptura każdego gościa zachwyca. Chrupiący brzeg, sos pomidorowy – poezja na talerzu, Nikt tak nie karmi ekipy jak on, możecie mi wierzyć! (Refren) Bo to Mateusz – programista z duszą gracza, Co na siłowni rekordy z uśmiechem wyznacza! Kręci najlepszą pizzę, o jakiej świat słyszał, A miłość do Iwony w sercu wielkimi literami wypisał. (Refren) Bo to Mateusz – programista z duszą gracza, Co na siłowni rekordy z uśmiechem wyznacza! Kręci najlepszą pizzę, o jakiej świat słyszał, A miłość do Iwony w sercu wielkimi literami wypisał. (Zwrotka 4) Na stole mapa, figurki i talia przygody, Z przyjaciółmi przez lochy, mroźne góry i wody. Lecz choć w grach zdobywa skarby i wielkie korony, Największy skarb czeka obok – w ramionach ukochanej Iwony. (solo) (outtro)
