
Text Wilma Schlüter Sieht dusenden vun Johren gift dat Lühd in Homarschen de schüffelten grote Bargen dor wern eere Dohden bin Kümmst du no HOmarschen dor musst du dörch! in denn Lohp vun de Geschichte geef dat grootes hin un her blots de Homarscher blehw sitten wiel dat hier kommodig wer Kümmst du no HOmarschen dor musst du dörch! Homarschen har mehr Bedühdung wenn de Noberschaft nie wär har Schenfeld nie sien ole Kark und Albersdörp sien Steinzeitpark Kümmst du no HOmarschen dor musst du dörch! Un sieht dusenden vun Johren trok de Welt dörch düssen Ort erst mit Ossen, denn mit Autos wer von Sylt no Hamburch fohrt Kümmst du no HOmarschen dor musst du dörch! Und denn keem de Autobohn un ut wer dat mit denn Verkehr awers Touristen mit ehrn Fohrrööd mokt doch eentlich veel mehr her Kümmst du no HOmarschen dor musst du dörch! Un sieht hunnerten von Johrn gift dat Arger mit denn Nordn dor wör sick mit Ditschis haut und Husum har uns girn Theo klaut Kümmst du no HOmarschen dor musst du dörch! De ol Storm de het hier schreven wohl so manchet groote Stück de Schimmelreiter is dat wesen un wie geeft denn ohk nie trüch Kümmst du no HOmarschen dor musst du dörch!

