👑 فصل 5️⃣2️⃣ 👑 پادشاهی نوشینروان ۴۸ سال بود 👑قسمت5️⃣👑6️⃣5️⃣0️⃣📝6️⃣2️⃣0️⃣👑

دادادا ..ددادا________________dadadaaaaaaa Da.....dadaaaaaaa--------- Dododo dodododooooooo گلستان چین با چهل اوستاد همی‌راند در پیش مهران ستاد چو کسری بیامد برتخت خویش گرازان و انباز با بخت خویش جهان چون بهشتی شد آراسته [Verse 1: grand triumph sound] ز داد و ز خوبی پر از خواسته نشستند شاهان ز آویختن به هر جای بیداد و خون ریختن جهان پر شد از فره ایزدی ببستند گفتی دو دست از بدی ندانست کس غارت و تاختن [Verse 2: hope dawn new day] )دگر دست سوی بدی آختن جهانی به فرمان شاه آمدند ز کژی و تاری به راه آمدند کسی کو بره بر درم ریختی ازان خواسته دزد بگریختی [Verse 3: peace fills the realm] ز دیبا و دینار بر خشک و آب به رخشنده روز و به هنگام خواب بپیوست نامه به هر کشوری به هرنامداری و هر مهتری ز بازارگانان ترک و ز چین [Verse 4: all lands unite now] ز سقلاب وهرکشوری همچنین ز بس نافهٔ مشک و چینی پرند از آرایش روم وز بوی هند شد ایران به کردار خرم بهشت همه خاک عنبر شد و زر خشت [Verse 5: golden lands awake] جهانی به ایران نهادند روی بر آسوده از رنج وز گفت وگوی گلابست گویی هوا را سرشک بر آسوده از رنج مرد و پزشک ببارید برگل به هنگام نم [Verse 6: scent of peace flows] نبد کشتورزی ز باران دژم جهان گشت پرسبزه وچارپای در و دشت گل بود و بام سرای همه رودها همچو دریا شده به پالیز گلبن ثریا شده [Verse 7: rivers shine within] به ایران زبانها بیاموختند روانها بدانش برافروختند ز بازارگانان هر مرز و بوم ز ترک و ز چین و ز سقلاب و روم ستایش گرفتند بر رهنمای [Verse 8: wisdom lights the world] فزایش گرفت از گیا چارپای هرآنکس که از دانش آگاه بود ز گویندگان بر در شاه بود رد وموبد و بخردان ارجمند بداندیش ترسان ز بیم گزند [Verse 9: all wise men gather] چوخورشید گیتی بیاراستی خروشی ز درگاه برخاستی که ای زیردستان شاه جهان مدارید یک تن بد اندر نهان هرآنکس که از کار دیده‌ست رنج [Verse 10: justice rules here] نیابد به اندازهٔ رنج گنج بگویند یکسر به سالار بار کز آنکس کند مزد او خواستار وگر فام خواهی بیاید ز راه درم خواهد از مرد بی‌دستگاه [Verse 11: earn fair always] نباید که یابد تهیدست رنج که گنجور فامش بتوزد ز گنج کسی کو کند در زن کس نگاه چوخصمش بیاید به درگاه شاه نبیند مگر چاه ودار بلند [Verse 12: guard the honor left]