0301 [Intro] [Instrumental] [solo] [Verse] Твая ці во́ля, каб цудо́ўны во́браз Паве́кам не даваў стулі́цца ў ноч? Ты пра́гнеш паруша́ць мой сон харо́бра, Дзе цень твая з’яўля́ецца абно́ч? [Verse] Няўжо́ ты зно́ўку пасыла́еш ду́ха Даведацца пра га́ньбу ўва мне, Здзіві́ць машта́бам рэ́ўнасці, пачу́цця, Якое прабудзі́лася ў табе? [instrumental interlude] [Chorus ] Хаця́ вялі́кае тваё каха́нне, Мая́ не дасць самкну́ць вачэ́й любоў. Яна спако́й ула́сны разбура́е, Стая́ць на ва́рце патрабу́е зноў. [Post Chorus ] Я назіра́ю за табой здалёк, Паку́ль у ра́нку з іншым цешыш зрок. Я назіра́ю за табой здалёк, Паку́ль у ра́нку з іншым цешыш зрок. [Bridge] [Instrumental] [Solo] [Verse] Грэх сябелю́бнасці вало́дае вачы́ма, Усім маім і целам, і душой, А загаі́ць яго мне немагчы́ма, Даўно́ глыбо́ка ў сэ́рцы ён са мной. [Chorus, Modulation] Здаецца, што няма цудоўней твару, Праўдзі́вага аблі́чча больш няма́ І для мяне ўла́сная бы ва́ртасць Кашто́ўней іншых ва́ртасцей была́. Але, калі пака́звае люстэ́рка Абру́блены і старажы́тны твар, Я самалю́бства б супрацьле́гла Лічы́ў бы не зако́нным на́ват сам. [Post Chorus ] Цябе я гэта ў сабе хвалю́, Малю́ючы свой век ў тваю́ красу́. Цябе я гэта ў сабе хвалю́, Малю́ючы свой век ў красу́ тваю́. [instrumental interlude] [Solo] [End]
