He jij. Luisteraar. Mijn lied mijn stem alsof ik je ken. En we geloven. Toch? In wat dan nog? Ik kan het niet geloven… Ik kan het niet beschrijven. Het brandt in mijn ziel — een vuur dat moet blijven. Maar mijn geest… verstomd, modder, verdoofd. En mat. Alsof ze brak. He poured rain from the sky… and it was a blessing for me and you… because we learned to dance. We learned to dance to set everything free. But the body broke… He broke, I brake, its closed between you and me. Het probleem ligt op straat. En is de mijne nu zoals ik voel. Het verhaal is overal. [pauze] De straat is als een hoer niet hard, niet zacht of stoer mensen lopen over haar heen. Elke deur die opent… mensen zonder deuren, zonder sloten. Ze liggen in daken en goten en jij loopt op straat langs deuren die ik zie en jou.... Wij, we, treuren. En ik ben één van hen. Ooit stond ik erboven, nu leef ik het, en blijf erin. Geen woord… maar een wond. Geen raad.. maar een daad. She poured rain from the sky… and it was a blessing for me and you… because we learned to dance. We learned to dance to set everything free. But the body broke… He broke, I brake, its to close between you and me. Laten we dansen. Al zijn we bang. Want ik lijk verstoord. Ik ga niet weg. Ik leef geen rang. Het is waar wat ik zeg. Al vrees ik nooit lang en kijk ik haar aan. Alles wat ik schrijf… leegte. Om jou te verstaan. Pure leegte. Een geestenkrottenwijk. Mijn geest in modder en gemompel, voor het eerst gebroken. My spirit poored down in slijk. But the body broke… He broke, I brake, it is closed between you and me. Maar hé… de straat zwijgt niet, you see. Ik schrijf en schreef. Omdat Hij bleef. He poured rain from the sky… and it was a blessing for me and you… because she learned to dance… We learned to dance to set everything free. Let my body be healed… It broke, it is so close to you and me… Ik see and see to be the street and will be free. Geen woord maar een wond. Geen raad maar een daad.
