[Intro – niski głos] Powiedz mi… Czy dając komuś szczęście, sam mogę je kiedyś znaleźć? Czy po tych wszystkich latach przyjdzie dzień, gdy będzie lżej? [Zwrotka 1 – rap] Znowu budzik, znowu praca, znowu trzeba jakoś wstać, choć najchętniej zostałbym i nie musiał nic udawać. Portfel pusty, głowa pełna, rachunki czekają w drzwiach, a ja szukam choć minuty, żeby złapać równy takt. Życie nie jest filmem, tutaj nikt nie pisze scen, czasem robisz wszystko dobrze, a i tak dostajesz w łeb. Jedni mają łatwy start, inni walczą od początku, jeden błąd potrafi sprawić, że nie znajdziesz wyjścia z kręgu. Znam te noce, kiedy myśli nie pozwalają zasnąć, kiedy chciałbyś coś powiedzieć, ale nie masz z kim pogadać. Więc zaciskasz zęby mocniej, rano znowu ruszasz w świat, bo nieważne, ile boli, życie nie zatrzyma się dla nas. A ja mimo swoich problemów chcę dać komuś trochę dobra, chcę zobaczyć szczery uśmiech, zanim przyjdzie kolejna porażka. Nie mam złota ani mocy, żeby zmieniać czyjś los, ale mogę być człowiekiem, który poda pomocną dłoń. [Refren – mocny rap] Czy będę kiedyś szczęśliwy, dając szczęście komuś? Czy odnajdę własny spokój pośród tylu życiowych burz? Nie chcę wiele, tylko tyle, żeby ktoś uwierzył znów, że po najgorszych chwilach można jeszcze znaleźć cud. Czy gdy zetrę cudze łzy, własny ból przestanie trwać? Czy pomagając komuś wstać, sam nauczę się też stać? Może szczęście nie przychodzi, kiedy bierzesz cały świat, może wraca do człowieka, kiedy coś od siebie da. [Zwrotka 2 – rap, mocniejszy rytm] Widziałem, jak w jednej chwili wszystko może stracić sens, jak telefon zmienia życie i zostawia pustkę w sercach. Jak nadzieja gaśnie cicho, choć ktoś walczył ile sił, jak człowiek musi być silny, kiedy nie ma siły żyć. Są problemy, których nie załatwisz jednym zdaniem, są wspomnienia, które wracają, choć próbujesz iść już dalej. Są rozstania, trudne chwile, których nie odwróci czas, i pytania bez odpowiedzi, które każdy nosi w nas. Nie chcę mówić, że rozumiem wszystko, co przeżywa ktoś, nie chcę rzucać pustych haseł, że przed nami lepszy los. Wolę zostać, kiedy trudno, wolę wysłuchać do końca, niż obiecać całe niebo, kiedy nie mam nawet słońca. Bo czasami wystarczy, że ktoś obok ciebie siedzi, że nie musisz nic tłumaczyć, nie udajesz, że się śmiejesz. I jeśli mogę dać tę chwilę, w której trochę lżej jest żyć, to chcę zrobić, co potrafię, nawet jeśli nie wiem nic. Tylko czasem sam się łapię na pytaniu pośród ciszy: czy ktoś kiedyś moje troski tak po prostu też usłyszy? Czy gdy będę dawał dobro, ono wróci kiedyś do mnie? Czy odnajdę własne szczęście, zanim znowu coś się skończy? [Refren – mocny rap] Czy będę kiedyś szczęśliwy, dając szczęście komuś? Czy odnajdę własny spokój pośród tylu życiowych burz? Nie chcę wiele, tylko tyle, żeby ktoś uwierzył znów, że po najgorszych chwilach można jeszcze znaleźć cud. Czy gdy zetrę cudze łzy, własny ból przestanie trwać? Czy pomagając komuś wstać, sam nauczę się też stać? Może szczęście nie przychodzi, kiedy bierzesz cały świat, może wraca do człowieka, kiedy coś od siebie da. [Zwrotka 3 – surowy rap] Nie chcę braw za dobre serce, nie chcę medali za gest, nie oczekuję, że ktoś odda mi dokładnie to, co jest. Chcę po prostu widzieć radość tam, gdzie wcześniej mieszkał strach, chcę, by ktoś po trudnych przejściach znowu szansę sobie dał. Ale jestem tylko człowiekiem, też mam prawo czasem paść, też potrzebuję czyjejś dłoni, kiedy nie mam siły wstać. Nie chcę zgubić własnej drogi, pomagając innym iść, bo nie można dać wszystkiego, samemu nie mając nic. Może szczęście to nie nagroda za cierpienie, które znasz, może rodzi się powoli, kiedy komuś serce dasz. Nie wiem, czy tak będzie u mnie, nie znam odpowiedzi dziś, ale ciągle mam nadzieję, że przede mną lepsze dni. Więc jeśli mogę komuś pomóc, nie odwrócę głowy w bok, bo wiem, jak wygląda samotność, gdy nie słyszysz żadnych słów. I choć czasem sam się gubię, nadal chcę próbować żyć, może dając komuś szczęście, znajdę trochę także w nim. [Refren finałowy – mocny rap] Czy będę kiedyś szczęśliwy, dając szczęście komuś? Czy odnajdę własny spokój pośród tylu życiowych burz? Nie chcę wiele, tylko tyle, żeby ktoś uwierzył znów, że po najgorszych chwilach można jeszcze znaleźć cud. Czy gdy zetrę cudze łzy, własny ból przestanie trwać? Czy pomagając komuś wstać, sam nauczę się też stać? Może szczęście nie przychodzi, kiedy bierzesz cały świat, może wraca do człowieka, kiedy coś od siebie da. [Outro – niski głos] Nie wiem, czy będę szczęśliwy. Nie wiem, co przyniesie czas. Ale jeśli mogę dać komuś nadzieję… to może warto jeszcze raz.
