Do Pana zanoszę me błagania…! Łzami mego żalu – o Jezu Miłosierny – obmyję swą duszę. Nie słowem, lecz czynami miłości Boże serce poruszę! Chcę Ci oddać – o mój Panie – całego siebie, serce me i duszę u stóp Twych złożyć, by na nowo w Twej miłości ożyć! Przyjmij Panie Twe dziecko, syna ,co splamił swą duszę; bólem swego serca łzy Twe osuszę. Przychodzę dziś do Ciebie Panie, by powiedzieć z radością, jakie to szczęście cieszyć się Twoją miłością. Dziękuję Ci Jezu bardzo, że grzech mój zabrałeś, łaskę swą i dobroć wielką mi okazałeś! Proszę Cię – wspieraj mnie o mój Boże w każdej życia chwili, bym się jak nędznik pod jarzmem rozpaczy nie schylił. Osłaniaj mnie – Ukochany Panie, tarczą Twojego imienia, bym nigdy, przytłoczony ciężarem życia, nie upadł niżej swego cienia. Nie proszę Cię dziś – o mój Stwórco i Panie – o bogactwo i drogę życia usłaną różami. Błagam Cię tylko z pokorą o dar wiary! Wejdź w bramy mej duszy – radosnym mym sercem z wielką czcią witany. Nie proszę o pieniądz lichy, zaszczyty i pochwały, ale z ufnością proszę Cię o nadzieję, że wejdę do Twej Chwały.
