[Theatrical Spoken Intro] İçimde bir yerlere saklanmış o umudu Yok etmek için Tüm cinayet senaryolarını uyguladım [Verse 1] Önce aldım onu karşıt düşmanlarıyla çatıştırdım Baktım hâlâ yaşıyor Pusu kurdum bu kez Tan vakti uykuda bastım Sıktım tüm unut kurşunlarını Güneş yıldız haritamın Başucu noktasına geldiğinde Işığı sızıyordu gönlümden içeri [Chorus] Her şey bitti… Herkes gitti… O kaldı… [Verse 2] Aldım bu kez en yanık şarkıları dinlettim ona Açtım şişelerce alkolü Doldurdum masalara Ya kederden ya alkolden Sinsi sinsi eriyip gitmesini bekledim Ellerimi ovuşturarak Daha bir ışıldadı… [Chorus] Her şey bitti… Herkes gitti… O kaldı… [Verse 3] Kapattım tüm cehennem müziklerini Uzattım karton karton sigara Atıverdim kolumu omuzuna “Şöyle bir hava alalım seninle,” dedim “Hem de denizi seyrederiz uçurum kenarında…” İnandı garibim Uçuşurken saçları rüzgârdan Bu dünyada her şeyin olması ona bağlıymış gibi Bakarken ufuklara nazlı nazlı İtiverdim onu denize Bakamadım ardından Kapadım gözlerimi Öyle olmazsa böyle olur ölümün umutların efendisi Arkamı döndüm hiç bakmadan aşağılara “Umut kardeşliği bitti,” dedim büyük bir gamla [Bridge] Bir iki dalga sesi duydum Bir iki tatlı mırıltı Nasıl oluyor da yaşıyor bu hâlâ? Yaşamayı umut etmiş çarparken dalgalara… Dalgaların arasından utanmadan el eder bana… “Ey umut,” dedim acı sulara atarken kendimi Sen bezdirdin beni Bezdiremedim ben seni Çıkmayacaksın, anladım, bu can çıkmadıkça benden Ama daha yaşayacağım Bir şey gelmez elden… [Final Chorus] Her şey bitti… Herkes gitti… O kaldı…
