We śnie biegnę do Ciebie…! Chciałbym Ci wiele dać, zatrzymać, to co piękne w nas… Nie pozwól, by ktoś ukradł nam pięknych wspomnień czas. Zasypiam już, a wokół nas wiruje świat…, by wręczyć Ci miłości kwiat. Liczę dni, godziny, wierzę, że znów pojawisz się, a ja stoję na progu mego domu i wypatruję Cię… Gdy jest mi smutno i jest mi źle, szukam Cię w życiowej mgle… Wołam: Wróć do mnie szczęście Ty me! Dzisiaj widziałem Cię o poranku, biegałaś boso po łące w kwiecistym na głowie wianku… Posłuchaj głosu swego serca: tak mało trzeba, by znaleźć szczęście – jest blisko Ciebie, jest tuż, tuż – chwytaj go póki możesz w tym momencie! A kiedy śpisz – Ukochana – otulam Cię blaskiem spojrzenia mego… Proszę Cię – kochaj mnie i nie wyrzucaj z serca Swego. Nie odchodź jeszcze, podaruj mi upragniony czas – to mi wystarczy, a może coś więcej mi dasz? Boję się, że gdy oczy swe otworzę, znikniesz ze snu mojego… A ja, biedny – już nigdy nie zaznam pocałunku Twego! Chcę choć we śnie przeżyć te piękne chwile, które błąkają się po mojej głowie i tańczą w mej wyobraźni jak motyle…
