โกลิตสูตรดุษณีภาพ...เสียงแห่งสันติ (Verse 1) ณ เชตวันอันเงียบงาม ใต้ร่มธรรมอันส่องทางใจ พระมหาโมคคัลลานะใฝ่ถามไว้ ความสงบแท้จริงอยู่แห่งใด เมื่อใจวางความคิดฟุ้งซ่าน ปล่อยวิตกวิจารให้ผ่านไป เหลือเพียงความผ่องใสภายใน สมาธิส่องใจเป็นหนึ่งเดียว (Pre-Chorus) แม้คลื่นคิดจะย้อนมา พระศาสดาทรงเมตตาเตือนว่า "อย่าประมาทความสงบอันประเสริฐ" ตั้งจิตมั่นไว้...อย่าไหวเอน (Chorus) ดุษณีภาพ...คือเสียงแห่งสันติ ไม่มีถ้อยคำ แต่ดังก้องหัวใจ เมื่อโลกหยุดความโกรธ ความหลง ความกลัวไว้ โลกทั้งใบก็เริ่มเปลี่ยนแปลง ดุษณีภาพ...คือแสงแห่งปัญญา รวมทุกศรัทธาเป็นหนึ่งเดียวกัน สันติภาพโลกจะเกิดทุกวัน เมื่อใจของเราสงบจากภายใน (Verse 2) ไม่มีชัยชนะด้วยอาวุธ ไม่มีที่สุดของความขัดแย้ง แต่ใจที่รู้จักหยุดแข่งขัน คือพลังเปลี่ยนโลกทั้งผืน เมื่อผู้นำมีธรรมกำกับใจ ประชาชนให้อภัยแบ่งปัน ทุกศาสนา ทุกเชื้อชาติสัมพันธ์ เพราะสันติเริ่มต้นที่ใจตนเอง (Bridge) จากหนึ่งใจ...สู่หนึ่งครอบครัว จากหนึ่งครอบครัว...สู่หนึ่งชุมชน จากหนึ่งชุมชน...สู่หนึ่งโลกมนุษย์ ความเมตตาเชื่อมทุกผู้คน พระพุทธองค์ทรงชี้หนทาง ให้จิตวางความฟุ้งทั้งปวง เมื่อใจตั้งมั่นในธรรมเอก ปัญญาก็เบ่งบานเหนือความแตกต่าง (Chorus ซ้ำ) ดุษณีภาพ...คือเสียงแห่งสันติ ไม่มีถ้อยคำ แต่ดังก้องหัวใจ เมื่อโลกหยุดความโกรธ ความหลง ความกลัวไว้ โลกทั้งใบก็เริ่มเปลี่ยนแปลง ดุษณีภาพ...คือแสงแห่งปัญญา รวมทุกศรัทธาเป็นหนึ่งเดียวกัน สันติภาพโลกจะเกิดทุกวัน เมื่อใจของเราสงบจากภายใน (Outro) หยุดหนึ่งความคิด...หยุดหนึ่งความโกรธ เกิดหนึ่งความรัก...เกิดหนึ่งความหวัง ดุษณีภาพแห่งพระพุทธองค์ยังส่องทาง สู่สันติภาพโลก...ตราบนานเท่านาน "สันติเริ่มจากใจ สันติขยายสู่โลก"
