นวสูตรอย่าตัดสิน...ก่อนเห็นหัวใจ [Verse 1] ณ เชตวันในวันอันสงบ มีภิกษุหนุ่มผู้เงียบงัน ผู้คนมองเพียงภาพที่เห็นกัน ว่าเขาไม่ช่วยงานของหมู่ชน แต่พระพุทธองค์ทรงเห็นลึก ถึงจิตที่มั่นคงและฝึกฝน ผู้เพียรภาวนาอย่างอดทน จนใจหลุดพ้นจากกิเลส [Pre-Chorus] อย่าด่วนตัดสินเพียงสายตา ความจริงอาจอยู่ลึกกว่านั้น ปัญญามองเห็นคุณค่าของกัน เหนือรูปลักษณ์และคำกล่าวหา [Chorus] อย่าตัดสิน...ก่อนเห็นหัวใจ ทุกชีวิตมีเส้นทางของตน เมตตาจะเชื่อมทุกผู้คน สร้างโลกให้พ้นความหวาดระแวง เข้าใจ...มากกว่าการกล่าวโทษ รับฟัง...มากกว่าการแบ่งแยก เมื่อทุกหัวใจเรียนรู้การให้อภัย สันติภาพก็เกิดขึ้นจริง [Verse 2] ความเพียรแท้ไม่ใช่เพียงแรงกาย แต่คือใจที่มั่นไม่หวั่นไหว ฝึกตนจนชนะความโลภและภัย ชนะมารที่อยู่ภายในตน เมื่อมนุษย์เอาชนะอัตตา ความโกรธก็หมดหนทางเดิน ความรักและเมตตาจะงอกงาม ดั่งแสงทองยามอรุณ [Bridge] โลกทุกวันนี้เต็มด้วยการตัดสิน จากภาษา สีผิว และความเชื่อ แต่ธรรมสอนให้มองด้วยปัญญา เห็นคุณค่าของทุกชีวิต ผู้นำที่รับฟังด้วยเมตตา ประชาชนที่เคารพกันและกัน ทุกศาสนา ทุกเชื้อชาติ ทุกชนชั้น ร่วมสร้างโลกแห่งสันติภาพ [Chorus (ซ้ำ)] อย่าตัดสิน...ก่อนเห็นหัวใจ ทุกชีวิตมีเส้นทางของตน เมตตาจะเชื่อมทุกผู้คน สร้างโลกให้พ้นความหวาดระแวง เข้าใจ...มากกว่าการกล่าวโทษ รับฟัง...มากกว่าการแบ่งแยก เมื่อทุกหัวใจเรียนรู้การให้อภัย สันติภาพก็เกิดขึ้นจริง [Outro] ความเงียบ...อาจซ่อนปัญญา ความเรียบง่าย...อาจซ่อนความยิ่งใหญ่ ผู้ชนะที่แท้...คือผู้ชนะใจตนเอง มิใช่ผู้ชนะผู้อื่น จากหัวใจที่ฝึกดีแล้วหนึ่งดวง สู่ครอบครัว ชุมชน และโลกทั้งใบ เมื่อเราเลิกตัดสิน...แล้วเริ่มเข้าใจ สันติภาพโลก...จะเบ่งบานตลอดไป [(ท่อนจบ)] "มองคนด้วยเมตตา ตัดสินด้วยปัญญา และสร้างสันติด้วยหัวใจ"
