எது இயற்கை? பிரபஞ்சத்தின் காதல் பூவைக் கண்டு இயற்கை என்றோம் மழையைக் கண்டு அழகென்றோம் புலியின் பசியைக் கண்ட பின்னே முகத்தைத் திருப்பி நின்றோமே... கொல்லும் உயிரும் இயற்கை தானே கொஞ்சும் உயிரும் இயற்கை தானே எது பாவம்? எது புண்ணியம்? எல்லாம் இயற்கையின் நியதி தானே? பசித்த வயிறு இரையைத் தேட பறந்த உயிரும் தரையில் விழ சிந்தும் ரத்தம் மண்ணில் சேர மண்ணின் மடியும் ஏற்குமே... குட்டி அழுகைக் குரலைக் கேட்டால் கொன்ற வாயும் அணைத்துக் கொள்ளும் பசியும் அதுவே... பாசமும் அதுவே... இரண்டும் சேர்ந்த உயிர் தானே... விண்மீன் தூவும் இரவின் மடியில் விதையாய் உலகம் பிறந்ததுவோ? இருளின் உள்ளே ஒளியும் பிறக்க இறுதியும் தொடக்கமாகிடுமோ? கடலைத் தேடி நதியும் ஓட காணாத காதல் வழியைச் சொல்ல உயிரைத் தாங்கும் பிரபஞ்சம் உயிர்மேல் காதல் கொண்டதுவோ? நானும் அதிலே... நீயும் அதிலே... நம்மைப் பிரிப்பது எது இங்கே? பூவின் அழகும் இயற்கை தானே புலியின் பசியும் இயற்கை தானே கொல்லும் உயிரும் இயற்கை தானே கொஞ்சும் உயிரும் இயற்கை தானே... எது இயற்கை இறையை கேட்டேனே உன்னுள் அதையே கண்டேனே... இயற்கை முழுவதும் நீயே. பிரபஞ்சமே
