อุปาทานปริตัสสนาสูตรปล่อยวาง...โลกไม่สะดุ้ง

อุปาทานปริตัสสนาสูตรปล่อยวาง...โลกไม่สะดุ้ง [Verse 1] โลกหมุนเร็วด้วยความหวาดหวั่น ต่างยื้อกันด้วยคำว่า "ของฉัน" กำแพงสูงจากคำว่า "ตัวตน" จึงกักขังผู้คนไว้ในความกลัว เมื่อรูปเปลี่ยน ใจก็สั่นไหว เมื่อความฝันหายไป ใจก็หม่นมัว ยึดเวทนา ยึดทุกสิ่งทั่ว จึงพันตัวไว้ด้วยทุกข์ไม่จาง [Pre-Chorus] พระพุทธองค์ตรัสเตือนไว้ ความสะดุ้ง... เกิดจากความถือมั่น เมื่อปล่อยวาง ใจจึงเป็นอิสระ [Chorus] ปล่อยวาง... สิ่งที่ไม่เที่ยง ปล่อยใจ... จากคำว่า "ของเรา" รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณล้วนผ่านไป เมื่อไม่มีสิ่งใดให้ยึด ก็ไม่มีสิ่งใดให้หวาดกลัว สันติภาพโลก... เริ่มต้นจากใจที่ปล่อยวาง [Verse 2] ไม่ใช่ของเรา ไม่ใช่ตัวเรา ทุกสิ่งเดินตามเหตุและปัจจัย เมื่อลมเปลี่ยน เมฆก็เคลื่อนคล้อย ชีวิตค่อย ๆ เรียนรู้ความจริง เมื่อไม่แบ่งแยกว่าเขาหรือเรา เมตตาจะก้าวข้ามทุกพรมแดน ความรักจะเชื่อมทุกดินแดน ให้โลกจับมือกันอีกครั้ง [Bridge] สงครามเริ่มจากใจที่ยึด สันติเริ่มจากใจที่วาง เมื่ออัตตาค่อย ๆ เลือนราง ความเข้าใจจะผลิบาน ไม่มีผู้ชนะ ไม่มีผู้แพ้ มีเพียงมนุษย์ ที่เรียนรู้จะรักกัน [Rap (ร่วมสมัย)] ไม่ใช่อาวุธที่จะหยุดสงคราม แต่คือใจงดงามที่หยุดความโลภ ไม่ใช่กำแพงที่ทำให้ปลอดภัย แต่คือเมตตาที่เชื่อมทุกหัวใจ ปล่อยคำว่า "ของฉัน" ให้เบาบาง เปลี่ยนคำว่า "แบ่งแยก" เป็นการแบ่งปัน เมื่อทุกคนลดอัตตาลงสักก้าว โลกทั้งใบจะเดินไปพร้อมกัน [Final Chorus] ปล่อยวาง... ความกลัวในใจ ปล่อยวาง... ความยึดมั่นทั้งหลาย เมื่อใจไม่สะดุ้ง โลกก็ไม่หวั่นไหว เมื่อใจเต็มด้วยเมตตา โลกก็เต็มด้วยสันติ ครอบครัวสงบ สังคมสงบ ประเทศสงบ โลกสงบ เพราะเรา... เรียนรู้ที่จะไม่ถือมั่น [Outro (คอรัส)] ไม่ใช่ของเรา... ไม่ใช่ตัวเรา... ทุกสิ่งเกิด... ทุกสิ่งดับ... ปล่อยวาง... แล้วใจจะเป็นอิสระ ปล่อยวาง... แล้วโลกจะเป็นสันติ