Bir zamanlar kendimi, ellerim ve yüzüm maviye boyanmış gibi hissettim… Sonra aniden rüzgâr beni alıp götürdü, sonsuz bir gökyüzüne doğru. Uçuyordum… maviye boyanmış o gökyüzünde, mutlu bir şekilde yukarı doğru süzülüyordum. Ve uçtukça uçtum, güneşten bile daha yukarı çıktım, dünya yavaşça gözümden kayboldu, ama kulağımda hâlâ tatlı bir müzik vardı. Bu müzik sadece benim için çalıyordu, sanki hayat bir rüyaydı, ve ben o rüyanın içinde özgürdüm. Uçuyordum… mutlulukla dolu bir şekilde, gökyüzünde kaybolmuş gibiydim.
