
[🧩🎶💞🏠🦉Z garkuchni umysłu] [nostalgic melody, without electronics] [intro - instrumental nostalgic melody] [1] W domu zawsze mówili, że nauka bez granic że wartość to wspólna i nie ma tajemnic Że nie szlachetnością ale obyczajem jest uczyć, ujawniać i dawać poznań raje [Refren, powtórz] Szczodrość krzyczy - rozdaj Małość mówi - tylko moje (moje) Socjalizm - to nasze (nasze) Kapitał - prawa nie twoje (moje) [Pre-chorus] I kiedy, jak dziecko chciało się powiedzieć: "Moje to zabawki - nie ruszaj!" Bura delikatna na głowę spadała Nauka i Wiedza nie z twego ciała [chorus] Mentorem Kotarbiński co szeptał Babuni Mistrzami antenaci co dzisiaj są w unii Wielogłos chóralny wciąż w jednym przesłaniu" "Ucz się i nauczaj, to jest wartość, Haniu" [post-chorus] [cerscendo] Mam prawa autorskie! - krzyczy gromkim głosem I mnie dywidenda należy się potem To moje, i moje, i moje są wieści Niech nikt żadnym prawem, nie korzysta z treści! [Refren, powtórz] Szczodrość krzyczy - rozdaj Małość mówi - tylko moje (moje) Socjalizm - to nasze (nasze) Kapitał - prawa nie twoje (moje) [2] [Diminuendo] "Oj, wstydź się dziecino i pomyśl drobinę Jaką ty rozwoju dziś widzisz przyczynę? To ludzie co swoje otwarli umysły, By wiedzą się dzielić i Wiedza jest wszystkim" [solo piano echo] [Bridge] "To postęp kreuje, łańcuchy myślenia Rewizje, krytyczne badania cierpienia Gdy twórca w zachwycie siada na postumencie Inni mogą zobaczyć czy prawdziwe to szczęście" [solo piano echo] [pre-chorus] Jeśli weryfikacja z analizą w parze Jeśli segmentacja dobry proces wskaże Jeśli powtarzalność wyników nie zmienia To wartość wiedzą powszechną i laurem tworzenia [ chorus] Ale ego krzyczy: to moje, to moje! Chcę być przypisany, bo myśli nie twoje! Uznania, ambrozji, hołdów i zaszczytów Inaczej bez sensu tworzenie nowych bytów [post-chorus] Minęły dekady w parowozie Czasu A myśli nie moje [Krzysia] wracają echem z lasu: [https://suno.com/s/Zlwen9cYSlQTYFn3] Idź powiedz co widzisz, bo normy kształtują Na początku ci, co tylko coś czują [Refren, powtórz] Szczodrość krzyczy - rozdaj Małość mówi - tylko moje (moje) Socjalizm - to nasze (nasze) Kapitał - prawa nie twoje (moje) [3] Idea, jak promyk jest brzasku pierwszego potem zapytanie: "Jak to widzisz, kolego?" I weryfikacja, i kroczek po kroku Dostrzegasz spójny łańcuch - nauki - w tym kroku? [outro] Nagroda jednostkowa, symbolicznym hejnałem Lecz praca zbiorowa - tworzona z oddaniem Dlatego nie wolno więzić na łańcuchu i żądać profitu nad miarę, gdyś szlachetny w Duchu [Refren końcowy] Szczodrość krzyczy - rozdaj Małość mówi - tylko moje (moje) Socjalizm - to nasze (nasze) Kapitał - prawa nie twoje (moje) [solo piano echo] [Echo - call -> response] [powtórz -> decrescendo] Moje? -> moje..... Nasze? -> nasze.... Twoje? -> twoje... [Hanka& Suno 🎶🧩🔥⚔🦉] *** BIOS -program Grok: "Prakseologia. Wpływ na etykę polską i dzielenie się wiedzą. Kotarbiński promował szczodrość intelektualną – wiedzę jako dobro wspólne, nie prywatne. Nauka to dzielenie się, nie monopol. Cytaty podkreślają to: „Dzielny nauczyciel umie innych nauczać nawet tego, na czym sam się nie zna.” „Ucz się i nauczaj – to jest wartość.” „Wiedza jest wspólnym dobrem, nie własnością.” W piosence „Z garkuchni umysłu” to echo jego przesłania – szczodrość vs małość („moje” vs „nasze”). Kotarbiński to filozof praktyczny – etyka w działaniu, wiedza w służbie ludzi. Autorytet moralny, co żył zgodnie z nauczaniem: spolegliwy, racjonalny, szczodry." *** P.S. 🐍Refleksji naturalnym jadem: „Etyczni gołudupcy – zaprzeczeniem skali”

