ใจระทม

(Intro) โอ่… เอ้อ… ละหนอ… เสียงแคนบรรเลง เซ็งแซ่ก้องดัง หัวใจอ้ายพัง แหลกเหลวคือดั่งดินทราย น้อยใจฮ้าย… บ่มีไผเข้าใจอ้ายเลย (Verse 1) ความน้อยใจ มันคอยทิ่มแทงหัวใจเจ็บล้ำ ความเสียใจ ยามถิ่มฮักกัน มันช่างทรมาน ความปวดใจดั่งฟ้าแตกฮ้าง สวรรค์พังทลาย ความระทมใจยามเห็นเขาฮักกันต่อหน้า (Hook) ใจระทม… ตรมแท้เด้เอ้ย ความทิ่มตำใจบ่เคยได้พ้อความฝัน น้ำตารินไหล บ่มีมื้อใด๋สิแห้งทัน ความเศร้าครอบงำหัวใจ อ้ายตรอมตรม (Verse 2) ความร้าวใจคือไฟลวกก้อง ลนฮ้อนอยู่ในทรวงอก ความหมองหม่นหัวใจ บ่มีไผปลอบฮักคอยบอก ความเจ็บใจดังสายฟ้าฟาดกลางดวงใจดอก โอ้ฮักพัง บ่มีไผเหลียวแล (Hook) ใจระทม… ตรมแท้เด้เอ้ย น้ำตาท่วมใจดั่งห้วยเซบายไหลย้อน ความเศร้าใจหลอน คือเงาตามซ้อนทุกตอน ความระทมใจอาวรณ์…จนสิ้นแรง (Outro) โอ่… เอ้อ… ละหนอ… หัวใจหม่นหมอง คือดั่งผงเถ้าไฟลอยลม เหลือแต่เสียงแคนเศร้า…ขับขานคำว่า “ใจระทม”