Σε είδα και με είδες κι εσύ, και κάτι άλλαξε σε μια στιγμή. Δεν είπαμε πολλά, δεν χρειάστηκε, ένα χαμόγελο μόνο μας έφτασε. Ήταν σαν να σε ήξερα καιρό, σαν να σε περίμενα χωρίς να το ξέρω. Κι εκεί που όλα ήταν συνηθισμένα, ξαφνικά τα είδα όλα αλλιώς. Δεν ξέρω πώς, δεν ξέρω γιατί, μα το κατάλαβα από την πρώτη στιγμή. Μερικές φορές έρχεται σιγά, σαν ένα φως μες στη νυχτιά. Κι άλλες φορές σαν κεραυνός, σου λέει «εδώ είναι ο προορισμός». Μια σπίθα άναψε, μια σπίθα άναψε, κι έγινε ο κόσμος ξαφνικά γιορτή! Μια σπίθα άναψε, μέσα μας άναψε, κι όλα μπορούν να γίνουν απ’ την αρχή! Μια ματιά, μια ιδέα, μια στιγμή μονάχα φτάνει. Όταν η σπίθα περνάει, ό,τι ήταν δύσκολο — φτάνει! Μια σπίθα! Μια σπίθα! Άναψε! Πόσες φορές έψαχνα τη λύση, γύρω-γύρω, μα δεν την έβρισκα. Και ξαφνικά, σαν να άνοιξε ένα φως, είπα «Αυτό ήταν!» και όλα ξεκαθάρισαν. Μια σκέψη μόνο ήταν αρκετή, κι αυτό που δεν καταλάβαινα έγινε απλό. Σαν ένα κομμάτι που βρήκε τη θέση του, σαν να περίμενε εκεί από παλιά. Και τότε λες «Τώρα το βλέπω!» κι όλα κουμπώνουν στη στιγμή. Μερικές φορές η απάντηση έρχεται όταν σταματάς να την κυνηγάς. Μερικές φορές έρχεται σιγά, σαν ένα φως μες στη νυχτιά. Κι άλλες φορές σαν κεραυνός, σου αλλάζει όλο τον κόσμο μονομιάς! Μια σπίθα άναψε, μια σπίθα άναψε, κι έγινε ο κόσμος ξαφνικά γιορτή! Μια σπίθα άναψε, μέσα μας άναψε, κι όλα μπορούν να γίνουν απ’ την αρχή! Μια ματιά, μια ιδέα, μια στιγμή μονάχα φτάνει. Όταν η σπίθα περνάει, ό,τι ήταν δύσκολο — φτάνει! Ίσως να είναι τύχη, ίσως να ’ναι η σωστή στιγμή. Ίσως μια μικρή σύμπτωση που αλλάζει μια ολόκληρη ζωή. Μα όταν κάτι μέσα σου ανάψει, δεν μπορείς να το αγνοήσεις. Γιατί ξαφνικά βλέπεις μπροστά σου όλα όσα πριν δεν μπορούσες να δεις. Ω-ω-ω! Το νιώθεις κι εσύ; Ω-ω-ω! Κάτι αλλάζει στη στιγμή! Ω-ω-ω! Μια σπίθα αρκεί! [Break – ΜΑΖΙ] Κλικ! Και ξαφνικά το βλέπεις! Κλικ! Και ξαφνικά το νιώθεις! Κλικ! Και όλα γίνονται απλά! Μια σπίθα μόνο — και αλλάζουν όλα ξαφνικά! Μια σπίθα άναψε, μια σπίθα άναψε, κι έγινε ο κόσμος ξαφνικά γιορτή! Μια σπίθα άναψε, μέσα μας άναψε, κι όλα μπορούν να γίνουν απ’ την αρχή! Μια ματιά, μια ιδέα, ένα «ναι» αντί για «ίσως». Όταν η σπίθα μας αγγίξει, ξέρεις πως δεν είναι τυχαίο! Μια σπίθα άναψε! Μια σπίθα άναψε! Μια σπίθα άναψε! Και ξαφνικά… όλα έχουν φως! Ω-ω-ω! Μια σπίθα άναψε! Μια σπίθα άναψε… και ήταν αρκετή.
