โสณทัณฑสูตรเหลือเพียงศีลกับปัญญา

[แนวเพลง: ลูกทุ่ง–ธรรมะร่วมสมัย / ลึกซึ้ง มีพลังปล่อยวาง[ [อินโทร] คนเราเกิดมา…ต่างชื่อ ต่างนาม ต่างคำยกย่อง…ที่โลกให้ค่า แต่เมื่อมองลึก…เข้าไปในใจ อะไรคือแก่น…ของความเป็นคน [Verse 1] เคยเชื่อว่าดี…เพราะมีชาติตระกูล เคยเชื่อว่าพูน…เพราะรู้พิธี คำสรรเสริญ…ดังก้องทั้งเมืองนี้ แต่ในใจลึก ๆ…ยังมีคำถาม หากวันหนึ่ง…ต้องถอดทุกสิ่ง เหลือเพียงความจริง…จะเหลืออะไร ชื่อเสียงหรือยศ…จะคงอยู่ไหม หรือแค่ลมหายใจ…ที่ดับลงไป [Pre-Chorus] ค่อย ๆ ทบทวน…ค่อย ๆ ตัดทอน สิ่งที่เคยอ่อน…กลับเห็นชัดเจน ไม่ใช่เปลือกนอก…ไม่ใช่คำเด่น แต่คือสิ่งที่เป็น…ในใจ [Chorus] เหลือเพียงศีล…ที่ยืนอยู่ได้ เหลือเพียงใจ…ที่รู้ความจริง ปัญญาส่องทาง…ให้เห็นทุกสิ่ง ว่าทุกอย่างนั้น…ไม่เที่ยงแท้เลย ไม่ใช่ชาติกำเนิด…ไม่ใช่คำชม ไม่ใช่สังคม…ที่ยกย่องใคร คนจะสูงค่า…ก็ด้วยหัวใจ ที่มีศีลไว้…และรู้ความจริง [Verse 2] ผู้รู้ชี้ทาง…ไม่ให้ยึดติด ไม่ให้ชีวิต…หลงเปลือกภายนอก ยิ่งตัดยิ่งเห็น…ยิ่งวางยิ่งออก จากกรอบที่หลอก…ใจเรามานาน ความดีแท้จริง…ไม่ต้องประกาศ ไม่ต้องมีภาพ…ให้ใครยกย่อง แค่ไม่เบียดเบียน…ไม่หลงลำพอง ใจก็ผ่องใส…โดยไม่ต้องแกล้ง [Bridge] ถ้าวันนี้เรา…กล้าถามตัวเอง ว่าอะไรสำคัญ…ในทางชีวิต ไม่ใช่คำคน…ไม่ใช่ความคิด แต่คือความถูก…ที่ใจเรารู้ [Chorus ซ้ำ] เหลือเพียงศีล…ที่ยืนอยู่ได้ เหลือเพียงใจ…ที่รู้ความจริง ปัญญาส่องทาง…ให้เห็นทุกสิ่ง ว่าทุกอย่างนั้น…ไม่เที่ยงแท้เลย [Outro] สุดท้ายเมื่อกาล…พาเราจากไป ไม่มีสิ่งใด…ติดตัวไปได้ นอกจากความดี…ที่ทำด้วยใจ และแสงปัญญา…ที่พาให้พ้น