นันทสูตรทางแห่งความพอ [Verse 1] บนเส้นทางที่ผู้คนต่างรีบเร่ง ไขว่คว้าฝันและทรัพย์สินมากมาย หัวใจกลับอ่อนล้าอยู่ภายใน เพราะไม่เคยพบคำว่า "พอ" เสียงแห่งธรรมยังแผ่วเบาเสมอ ชวนให้เดินกลับสู่ความเรียบง่าย ปล่อยความอยากที่ถาโถมในใจ แล้วแสงสุขจะค่อย ๆ ผลิบาน [Pre-Chorus] เมื่อปล่อยวาง สิ่งที่เกินจำเป็น ใจจะเห็น คุณค่าของชีวิต ไม่ต้องมี มากกว่าที่ควรมี ก็มีสุขได้ทุกวัน [Chorus] เดินบนทางแห่งความพอ ปล่อยความโลภให้เลือนหายไป เมตตาจะผลิบานในหัวใจ เปลี่ยนโลกใบนี้ให้สงบงดงาม ไม่ยึดติดในรูปและกาม ไม่หลงตามกระแสแห่งความอยาก เมื่อใจเป็นอิสระจากพันธนาการ สันติภาพก็เริ่มต้นจากเรา [Verse 2] ป่าเขียวขจีสอนความเงียบงาม สายลมพัดเตือนให้ใจอ่อนโยน เพียงอาหารที่พอหล่อเลี้ยงกาย แต่ธรรมหล่อเลี้ยงวิญญาณ โลกไม่ต้องแข่งขันจนเกินไป แบ่งปันกันด้วยความเข้าใจ ความสุขแท้ไม่ใช่การครอบครอง แต่คือการให้โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน [Bridge] ลดความอยาก ลดความโกรธ ลดความหลง หยุดสงครามที่เริ่มจากใจคน แบ่งทรัพยากรอย่างเป็นธรรม รักษาโลกให้ลูกหลานรุ่นต่อไป เมื่อทุกชาติร่วมมือกัน แทนการแย่งชิงและแบ่งฝ่าย โลกจะงดงามดั่งผืนป่าใหญ่ ที่ทุกชีวิตอยู่ร่วมกันอย่างสันติ [Final Chorus] เดินบนทางแห่งความพอ จับมือกันสร้างโลกใบใหม่ ใช้เมตตาเป็นแสงนำหัวใจ ให้ความรักแทนความหวาดกลัว จากตัวเรา สู่ทุกครอบครัว จากทุกเมือง สู่ทุกประเทศ เมื่อทุกคนรู้จักคำว่า "พอ" โลกทั้งโลก...ก็จะพอด้วยสันติ [Outro] ความสุขแท้ ไม่ได้อยู่ที่การมีมากที่สุด แต่อยู่ที่การต้องการน้อยที่สุด เดินด้วยธรรม...เดินด้วยความพอ แล้วโลกจะเดินไปพร้อมสันติภาพ
