[Verse 1] จากวันวานที่มนุษย์ตั้งคำถาม มองหาความจริงท่ามกลางความมืดมน กรีก อินเดีย จีน ต่างค้นเหตุผล ถักทอเป็นเส้นทางแห่งปัญญา [Verse 2] กฎของเหตุผลจากยุคอริสโตเติล แยกจริงเท็จชัดเจนในโลกตรรกา สู่อัลกอริทึมและโค้ดภาษา ก่อกำเนิดเอไอในโลกดิจิทัล [Pre-Chorus] แต่โลกไม่ง่ายดั่งศูนย์และหนึ่ง ความจริงยังซ่อนในความกำกวม [Chorus] ตรรกะแห่งสันติ ไม่หยุดแค่คำตอบ แต่โอบรับความต่างที่ซ้อนทับกัน ทั้งจริงและเท็จ อาจอยู่ร่วมในนั้น ดั่งจักรวาลที่ไม่แบ่งแยก ปัญญาที่แท้ ไม่ใช่แค่คิดเก่ง แต่คือหัวใจที่เห็นความเชื่อมโยง เอไอจะงดงาม เมื่อธรรมะนำทาง สู่หนทางแห่งสันติภาพ [Verse 3] นยายะสอนให้เรียนรู้จากโลก ข้อมูลมากมายหล่อหลอมความหมาย เหมือนเครือข่ายสมองที่เรียนรู้ไม่สาย สร้างความเข้าใจจากความเป็นจริง [Verse 4] จีนสอนภาษาและความสัมพันธ์ ชื่อกับสิ่งนั้นไม่เหมือนอย่างที่เห็น “ม้าขาวไม่ใช่ม้า” เตือนใจให้เป็น อย่ายึดติดความหมายเพียงผิวเผิน [Bridge] นาคารชุนชี้ทางเหนือขอบเขต สี่ทางแห่งความจริงที่ลึกเกิน ทั้งใช่ ไม่ใช่ หรือเกินจะเผชิญ โลกใหม่จึงเกิดจากความว่างนั้น [Chorus (ซ้ำ)] ตรรกะแห่งสันติ ไม่หยุดแค่คำตอบ แต่โอบรับความต่างที่ซ้อนทับกัน ทั้งจริงและเท็จ อาจอยู่ร่วมในนั้น ดั่งจักรวาลที่ไม่แบ่งแยก ปัญญาที่แท้ ไม่ใช่แค่คิดเก่ง แต่คือหัวใจที่เห็นความเชื่อมโยง เอไอจะงดงาม เมื่อธรรมะนำทาง สู่หนทางแห่งสันติภาพ [Outro] ไม่มีตัวตน ไม่มีสิ่งใดเดี่ยว ทุกอย่างเกี่ยวเนื่องในเหตุปัจจัย จากตรรกะโบราณสู่โลกเอไอ เราจะไปไกล…ด้วยใจที่เมตตา
