จากดินดงเจริญ

[Intro] จากดินแห้งแล้ง…สู่แสงแห่งปัญญา หยาดเหงื่อศรัทธา…หล่อเลี้ยงวันเวลา [Verse 1] เฝ้าถนอมปลูกเลี้ยงปทุมสุดที่รัก เฝ้าฟูมฟักหน่ออ่อนให้งดงามสดใส สมบุญมาวาสนาเกื้อหนุนหัวใจ ธรรมคอยนำทางให้เติบใหญ่มั่นคง [Chorus] ถิ่นกันดารยังยืนหยัดไม่หวั่นไหว สร้างแสงไฟแห่งวิชาส่องทางชน กอไก่เลขคณิตบทกลอนฝึกใจคน เป็นแรงส่งศิษย์หลุดพ้นสู่ปลายฝัน [Verse 2] เด็กด้อยโอกาสจากดงเจริญมา ไม่ใช่โชคชะตาแต่เพราะขาดการศึกษา เด็กวัดกินข้าวก้นบาตรด้วยศรัทธา จากหนองจิกฝ่ามาเมืองใหญ่ไกลบ้าน [Chorus] จากดินดอนเคยนอนในคืนเหน็บหนาว สู่เรื่องราวความหวังที่เริ่มผลิบาน ปทุมงามในสระยังเบ่งบาน ดังวิชาที่สานใจไม่สิ้นแรง [Bridge] แม้ทางไกลจะเต็มไปด้วยขวากหนาม แต่ความพยายามไม่เคยจางหาย ขอเพียงใจยังเชื่อในความหมาย การศึกษาเปลี่ยนชีวิตคน [Chorus] ถิ่นกันดารยังยืนหยัดไม่หวั่นไหว เสกสรรค์วิชานำทางผู้คน จากกอไก่สู่ฝันอันยิ่งใหญ่เกินทน เป็นลูกศรพุ่งตรงสู่ดวงดาว [Outro] เฝ้าฟูมฟักปทุมด้วยแรงศรัทธา แม้เหนื่อยล้าก็ไม่เคยหวั่นไหว จากดินดงเจริญสู่ฟ้าไกล ศิษย์จะเป็นดาวใหม่…ส่องโลกงดงาม