
Beatbox kafamda dönüyor, ekranlar sikimde değil Bu çağ bana hız dayattı, ruhum hâlâ geri viteste Umut mu? O tren çoktan kaçtı na mevcut bir perondan Ben yorgunluk biriktirdim, onlar vitrin vitrin yalan Walkman’le büyüdüm, şimdi şarj sorar hayat Parmaklar kayar camda, ruhumda sanki bir asfalt Bir zamanlar mektup beklerdi umutla o genç kalben Şimdi “görüldü” kadar soğuk bu piç sikik bir sistem Babam susmadı ama, ben devraldım o suskunluğu “Çalış, sabret” masalıyla gömdüler umudunu Gençlik kuyrukta eridi, umutlar sıraya girdi Hayaller mesai dışı, patron hep keyifliydi. Bu çağ genç sever, geçmişi çöpe atar Tecrübe “fazla”, yaş “risk” diye fişi kapar Bu düzen reset ister, ama bana uygun format yok Yorgunluğum analog, amına koyayım, hayat update almaz çok Beatbox kafamda dönüyor, ekranlar sikimde değil Bu çağ bana hız dayattı, ruhum hâlâ geri viteste Umut mu? O tren çoktan kaçtı na mevcut bir perondan Ben yorgunluk biriktirdim, onlar vitrin vitrin yalan Daktilo sesi var hâlâ kulak zarımda Ama sivi isterler, üç dil, beş programda Tecrübem yük, yaşım büyük pürüz Gençlik trendi hey, ben legasiy çöp klasöründe bir arsız Bir yaşam hayali vardı, bir düzen falan Sonra hayat dedi “şartlar”, koydu kenara mına koyim lan Dostlar eksilecek, cenazemde şimdiden bir sayın Takvim ilerliyor ama içimde aynı geçmiş ayın Jetonla büyüdüm ben, şimdi şifre sorar hayat Bir tuşla siler her şeyi, içimde bir iz kalır bayat Bir zamanlar hesap yüz yüze kesilirdi Şimdi linç online, vicdan offline kesildi Kaset sarardı elimde, bulutum dolu ama vicdan boş Anı dedikleri şey, hard disk kadar soğuk ve loş Ben beklemeyi bilirim, onlar sikipte geçer Sabır bende yara izi, onlarda gereksiz feeeçür Geçmişimde kuyruk var, şimdi sırada yapay zeka Ben terle kazandım her şeyi, bu çağ bildiğin sanal yo numara Bu sistem bana yeni, ben sisteme fazlayım ey, Analog bir lanetim ben, dijital de düşmanım Öfkem sessiz değil artık, içimde hep bir siren Biriken her suskunluk patlar, haberin olsun ey sistem Gelecek parlak dediler, gözlerim kısık umudu satıp bitirdiniz, çünkü bu sistemin dibi çürük. Ne devrimci kaldım ne uyumlu bir köle Bu çağa fazla gerçek, hayallere yorgun böyle Çocukken kahramandım, şimdi bir dosya numarası Bir ömür boyu çalış, sonra “teşekkür”süz kapı arkası etraftakilere miras para değil, sinir “Boyun eğme” dersi ve biraz da kibir Bu rap terapi değil, bir hatıra defteri Dinleyen bilir kimin yüzü kirli, kimin alnı pek terli Ben şimdiyi beklemedim, o beni çoktan sildi Zaman üstümden geçti sandın, nefes aldım, geri geldim, bitti.
