แพ้เทา

[Intro] เทาเอ๊ยเทา... ลอยเต็มน่านน้ำการเมือง คนถือแหถือเบ็ดอยากได้เบ็ดทองคำ หวังหาปลา กลับได้แต่สาหร่ายดำ กินแล้วฝันว่ารวย แต่ใจช้ำทุกครา [Verse 1] เขาบอก “มีเทา ไม่มีเรา” ฟังแล้วสะเทือนใจ บ้านนี้เมืองนี้ใครไม่เทา ก็อย่าเข้าใกล้ พูดดีมีเหตุผล เขาหาว่าฝ่ายตรงข้าม พูดตามใจเทา ถึงได้ยศได้ตำแหน่งตาม [Chorus] มีเทา ไม่มีเรา เขาประกาศลั่นเวที เทาเต็มที จนบ้านนี้กลายเป็นสีหม่น ประชาชนเหมือนสาหร่ายในหนองน้ำขุ่น มีเทามากไปจนล้น ใครกินก็ฝืดคอ [Verse 2] คนอีสานเอาเทามาต้มใส่บักหุ่ง ใส่ปลาร้าใส่พริกอีสานคักแท้น้อ แต่เทาการเมืองนั่น บ่แซ่บนำเขา กินแล้วท้องปั่นป่วน เพราะกลิ่นอำนาจมันเหม็นเน่า [Chorus] มีเทา ไม่มีเรา เขาเมาในอำนาจ เทาเต็มสภาแต่บ้านคนจนบ่มีข้าว อยากให้เทานั้นกลับไปอยู่ในหนอง ให้ประชาชนได้ต้มใส่แกง แทนอยู่บนหัวเฮา [Outro] เทาเอ๊ยเทา... อย่าคิดว่าคนบ้านนอกบ่ฮู้ เขาเห็นเบื้องหลังคนพูดจาหวานปนขม เมื่อวันหนึ่งเทาหมดหนองน้ำการเมืองสิใส สิได้เห็นหน้าแท้ของคนที่เคยว่า “มีเทา ไม่มีเรา”