
Sìbeal Nic Aoidh – Thoir Dhachaigh Mi gu Srath Nabhair Rann a h-Aon Sìbeal Nic Aoidh, fo sgòthan is speuran bàn, Anns a’ cheò a tuath, tha mi a’ faighneachd dè bheir an latha. Tha rìghrean is dùthchannan a’ riaghladh an t-saoghail shìos, Ach tha mo chridhe a’ tionndadh gu tuath, ag ionndrainn glinn na Gàidhealtachd. Sèist O, thoir dhachaigh mi gu glinn Srath Nabhair, Far an sèid a’ ghaoth on Chuan Siar tron fhraoch. Tha mi ag iarraidh sìth, beatha air falbh o shaoghal nan lìonraidhean, Le lùth na grèine a’ deàrrsadh ann an tìr mo shinnsirean. Rann a Dhà Tha mi a’ bruadar air croit far am fàs flùraichean fiadhaich, Taigh dhomh fhìn fo speuran farsaing. Àite dhomh fhìn, far am mair seann sgeulachdan beò, Am measg bheanntan Srath Nabhair, gheibh mo chridhe fois mu dheireadh. Sèist O, thoir dhachaigh mi gu glinn Srath Nabhair, Far an sèid a’ ghaoth on Chuan Siar tron fhraoch. Tha mi ag iarraidh sìth, beatha air falbh o shaoghal nan lìonraidhean, Le lùth na grèine a’ deàrrsadh ann an tìr mo shinnsirean. Drochaid Seann bheanntan, muir is mòinteach, Tha guthan mo shinnsirean gam ghairm gu saorsa. Ann an tìr na tosdachd agus na cuimhne fhada, lorg mi mo shlighe, Agus bidh mi beò na beatha a bha a’ feitheamh rium. Rann a Trì Dh'ionnsaich mi togail le làmhan làidir, seasmhach, A’ sireadh beatha le brìgh am measg cloiche is gaoithe. Nì mi bòrd dhomh fhìn à daraich is giuthais, Agus roinnidh mi biadh blàth le mo nàbaidhean agus leann na Gàidhealtachd. Rann a Ceithir Cumaidh mi beagan chearcan airson tiodhlac na maidne, Agus seallaidh mi air na reultan ann an dorchadas na h-oidhche tuath. Bidh mo stòr-lùtha air a lìonadh le grian lag na Gàidhealtachd, A’ fuireach gu beairteach anns na rudan aig a bheil fìor luach. Rann a Còig Tha talla a’ bhaile gam ghairm, far am bi na fìdhlean a’ seinn, Agus fàgaidh mi às mo dhèidh na seann sgeulachdan sgìth agam. Ionnsaichidh mi seann fhaclan Gàidhlig, òrain agus caoimhneas, Agus gheibh mi fàilte ann an àite a bhios na dhachaigh dhomh. Rann a Sia Coisichidh mi seann shlighean far an do shiubhail na cinnidhean uaireigin, Agus mothaichidh mi na bliadhnaichean nan tàmh ann an clach is mòine. Cha bhi an eachdraidh na h-uallach orm, ach bidh i gam threòrachadh, Agus ann am bòidhchead gun aois Srath Nabhair, thèid m’ anam ath-nuadhachadh. Sèist O, thoir dhachaigh mi gu glinn Srath Nabhair, Far an sèid a’ ghaoth on Chuan Siar tron fhraoch. Tha mi ag iarraidh sìth, beatha air falbh o shaoghal nan lìonraidhean, Le lùth na grèine a’ deàrrsadh ann an tìr mo shinnsirean. Rann a Seachd Cha bhi tuilleadh rathaidean gun chrìoch, no strì gun fhois, Dìreach slighean caola sa ghleann ann an solas ciùin an fheasgair. Suidhidh mi ri taobh teine na mòine le leabhar air mo ghlùin, Agus gheibh mi an t-sìth a bha a’ feitheamh annam fad na h-ùine. Rann a h-Ochd Tha mo chridhe air a dhùthaich a lorg, agus m’ anam air a shlighe, Agus tha fios agam gum buin mi do na beanntan a tuath. Ged a bhios an saoghal thall a-muigh fuaimneach is cabhagach, Cuiridh mi sìol na tròcair agus bidh mi beò a rèir na fìrinn. Sèist Dheireannach O, thoir dhachaigh mi gu glinn Srath Nabhair, Far an sèid a’ ghaoth on Chuan Siar tron fhraoch. Tha mi ag iarraidh sìth, beatha air falbh o shaoghal nan lìonraidhean, Le lùth na grèine a’ deàrrsadh ann an tìr àrd na Gàidhealtachd.


