Κεντρόπολις Σιωπής

[Intro] (Majestic orchestral swell with slow brass) [Verse 1] Ὦ φῶς τοῦ νοός, ἀστραπὴ τῆς ἀληθείας, Ἀνατολὴ ἐπὶ τῶν παρθένων γαιῶν. Οὐκ ἔστι πονηρόν, οὐκ ἔστιν ἀγαθόν, Ἀλλὰ φύσις καὶ λόγος ἁγνός. [Chorus] (Full choir joins, powerful and sweeping) Συνήλθομεν ἐκ περάτων, σοφοὶ καὶ ἐργάται, Χεῖρες ὁμοῦ καὶ φρένες, ἓν σῶμα, μία ψυχή. Τὴν Κεντρόπολιν ἐγείρομεν ἐκ τῆς σιωπῆς, Ἵνα ἡ γνῶσις βασιλεύῃ ἀεί. [Verse 2] (Tempo slows slightly, solemn and respectful) Ὁ Κέντρων ἡγεῖται ἄνευ ὀργῆς, Φιλόσοφος ἄρχων, τῆς εἰρήνης ποιμήν. Τὰ δεσμὰ ἐλύθη, τὸ κρῖμα ἔσβη, Οὐδεὶς κριτής, ἀλλὰ ἰατρὸς πάντων ἡ ἁρμονία. [Outro] (Grand finale, triumphant brass, maximum intensity) Χαῖρε, Πτολεμαΐς, ἀσάλευτος πέτρα, Τῆς Ἀφαρείας τὸ στέμμα, τοῦ κόσμου τὸ φῶς. Οἱ καρποὶ τῆς γῆς τοῖς σοφοῖς, Ἡ αἰωνιότης τῇ Πολιτείᾳ! [End]