HYMNUS ROMANUS: ULTIMA PROVINCIA – PRIMA HEREDITAS (2 ver.)

Praeludium (unisono, grave) Ex finibus mundi venimus. Non ad gloriam — sed ad custodiam. Versus I Nos sumus terra extrema, ubi imperium deficit. Hic coronae solvuntur, hic memoria manet. Non sedes regni fuimus, sed limes et scutum. Cum centrum se ipsum obliviscitur, nomen hic servatur. Refrain (chorus, firmus) ULTIMA PROVINCIA PRIMA HEREDITAS Non finis — sed initium. ULTIMA PROVINCIA PRIMA HEREDITAS Non per ferrum — sed per traditionem. Versus II Ceciderunt urbes marmoreae, corrupta est purpura. Verbum autem descendit in terram et factum est spiritus. Non tulimus diademata, sed pondus temporis. Et cum omnia caderent, hereditas nos invenit. Pontis (quasi liturgia) Custodi fontem viventem. Ne interrumpatur. Ne obliviscatur. Refrain II (fortior) ULTIMA PROVINCIA PRIMA HEREDITAS Ubi deficit imperium — ibi stat veritas. ULTIMA PROVINCIA PRIMA HEREDITAS Ultimi — servant primum. Clausula (solus vox, piano) Non timere ultimum esse. Ultimi memoriam portant.