สันติภาพที่ปลายพรมแดน

[Verse 1] ณ ดินแดนที่เขตแดนซ้อนทับ เงาแห่งประวัติศาสตร์ยังไม่ลับ ปราสาทเก่าเล่าความจริงที่ชิงกัน สองชาติยืนคนละฝั่งของความหวั่นไหว [Verse 2] ไทยยืนหยัดในกฎหมายโลก ไม่ยอมใช้ศึกสงครามสยบโชค แต่เมื่อเสียงปืนคำรามสั่นฟ้า ก็ต้องตอบด้วยสิทธิแห่งตน [Chorus] แต่ใจเรายังอยากเดินทางแห่งสันติ แม้จะมีบาดแผลจากอดีตที่ยังไม่สิ้น ข้ามพรมแดนด้วยคำพูดไม่ใช่ปืน สร้างสันติภาพแท้จริง... ไม่ใช่เพียงฝันตื่น [Verse 3] การทูตเคยเป็นสะพานของความหวัง แต่การเมืองในบ้านพลิกกระแสคลื่นกลางฝั่ง เสียงจากประชาไม่ถูกส่งข้ามดินแดน กลายเป็นความแคลงใจไม่จบไม่สิ้น [Verse 4] สื่อปลุกใจด้วยรักชาติแน่วแน่ แต่ลืมแววตาเพื่อนบ้านที่อ่อนแอ ความเข้าใจที่ขาดหาย...คือบาดแผล ที่ทำให้สันติภาพยังเดินไม่ถึงฝั่ง [Chorus] แต่ใจเรายังอยากเดินทางแห่งสันติ แม้จะมีบาดแผลจากอดีตที่ยังไม่สิ้น ข้ามพรมแดนด้วยคำพูดไม่ใช่ปืน สร้างสันติภาพแท้จริง... ไม่ใช่เพียงฝันตื่น [Final Verse] ให้คนรุ่นใหม่ได้มีทางเลือก ใช้พลังแห่งรักไม่ใช่ความเกลียดเบื้องลึก แม้แผ่นดินจะมีรอยแยกแห่งความต่าง เรายังเดินร่วมกันได้... ด้วยสันติภาพที่ปลายพรมแดน