Chcę mówić do Twego serca…! esień do mego okna dziś zaglądnęła – w blasku słońca wygrzewa, swe lica i w lustrze jeziora się przegląda! Spójrz – księżyc wśród gwiazd wędruje po błękitnym niebie, a ja, a ja, w swoich snach wśród kolorów jesieni szukam Ciebie… Powiedz mi, kiedy znów usłyszę Twój głos i zobaczę oblicze Twe? Bo ja, bo ja, tęsknię za Tobą, dla Ciebie bije serce me! Nie mogę zasnąć – Ukochany – ogarnięta tęsknoty jesienią, wyczekuję na piękne chwile, które me życie odmienią. Październikowym polem wśród porannych mgieł biegnie jesień, z westchnieniem żegna już odchodzący wrzesień… W sadzie i na polach dorodne owoce zbiera – a życie nadal kwitnie, choć nieco przybladło, to jednak nie umiera… A Ty, a Ty, ukryj w swoim sercu skarb jesieni, co ciągle kocha… Ufaj, bo w nim się kształtuje miłość niepłocha! Chcę mówić do Twego serca szeptem, chcę znów oddychać miłości powietrzem… Proszę Cię – Ukochany – jeszcze raz zabierz mnie na uroczy spacer i nakarm me serce urokami jesieni! Utul mnie w swych ramionach i ogrzej ciepłem słonecznych promieni… Kolorowe liście ścielą się w dywan cudny… Przejdź ze mną po nim, a doświadczysz wiele wrażeń – zapewniam Cię, że nie będzie to spacer nudny! Choć czuć już w powietrzu jesień przemijania – to wiatr wspomnień serce me ogarnia… A o zmroku rozjaśnia je swym blaskiem duszy mej latarnia.
