สมณพราหมณสูตรที่ ๒ ผู้รู้ธรรม ผู้รู้ธรรม (Verse 1) โลกหมุนเวียนเปลี่ยนไปทุกวัน ชีวิตผูกพันกับความแปรผัน เกิดขึ้น ตั้งอยู่ แล้วเลือนหายพลัน ไม่มีสิ่งใดคงมั่นนิรันดร์ คนมากมายค้นหาความหมาย ท่ามกลางเรื่องราวที่ผ่านและผัน แต่มีเพียงผู้เห็นธรรมเท่านั้น ที่รู้เท่าทันความจริงภายใน (Pre-Chorus) รู้เหตุแห่งการเกิด รู้ทางแห่งการดับ รู้ทุกข์ที่เคยคอยบังคับ และรู้ทางกลับสู่ความสงบ (Chorus) ผู้รู้ธรรม รู้เหตุแห่งธรรม รู้ความมืดดำและแสงสว่าง รู้ความเกิดดับทุกหนทาง ไม่หลงอยู่กลางกระแสโลกา รู้ชรา รู้มรณะ รู้เหตุปัจจัยแห่งวัฏฏะ รู้ทางดับทุกข์ด้วยปัญญา นี่คือคุณค่าแห่งผู้รู้ธรรม (Verse 2) จากสังขารสู่วิญญาณ จากนามรูปผ่านสฬายตนะ ผัสสะ เวทนา ตัณหาเรื่อยมา อุปาทานพาชีวาหมุนวน ชาติและภพก่อเกิดสืบต่อ เป็นวงล้อแห่งทุกข์สับสน หากไม่รู้เหตุแห่งกมล ก็เวียนว่ายวนไม่รู้จบ (Pre-Chorus) แต่เมื่อใจมีสติ พิจารณาทุกสิ่งครบ เห็นเหตุปัจจัยประกอบ จิตจึงสงบและเข้าใจ (Chorus) ผู้รู้ธรรม รู้เหตุแห่งธรรม รู้ความมืดดำและแสงสว่าง รู้ความเกิดดับทุกหนทาง ไม่หลงอยู่กลางกระแสโลกา รู้ชรา รู้มรณะ รู้เหตุปัจจัยแห่งวัฏฏะ รู้ทางดับทุกข์ด้วยปัญญา นี่คือคุณค่าแห่งผู้รู้ธรรม (Bridge) มิใช่เพียงคำเรียกขาน มิใช่เพียงตำแหน่งอันสูงส่ง มิใช่เพียงพิธีกรรมที่ดำรง หากยังหลงในเหตุแห่งทุกข์ ความเป็นสมณะอันแท้จริง คือผู้เห็นทุกสิ่งตามความถูก ละความยึดมั่นที่เคยพันผูก จนใจเป็นสุขและเป็นอิสระ (Final Chorus) ผู้รู้ธรรม รู้เหตุแห่งธรรม รู้หนทางนำสู่ความพ้น รู้ความจริงแห่งทุกผู้คน ว่าทุกสิ่งล้วนเป็นไปตามเหตุปัจจัย ผู้รู้ธรรม รู้ความดับธรรม ก้าวข้ามความมืดในจิตใจ เข้าถึงปัญญาอันยิ่งใหญ่ และพบความสงบภายในนิรันดร์ (Outro) เมื่อรู้เหตุแห่งทุกข์ ย่อมรู้ทางแห่งการคลาย เมื่อรู้ธรรมตามความเป็นจริงภายใน ชีวิตย่อมก้าวไป...สู่แสงแห่งปัญญา
