อาหารสูตรอาหารแห่งชีวิต [Intro] ชีวิตนี้ดำรงอยู่ ด้วยสิ่งที่รับเข้ามา ไม่เพียงอาหารของกายา แต่ยังมีอาหารของใจ ทุกสัมผัส ทุกความคิด ทุกความรู้สึกที่ผ่านไป ล้วนหล่อเลี้ยงชีวิตไว้ ในเส้นทางแห่งเหตุและผล [Verse 1] ข้าวปลาอาหารเลี้ยงกาย ให้มีแรงก้าวเดินต่อไป แต่สิ่งที่ใจรับเข้าไว้ กลับสำคัญไม่แพ้กัน ภาพและเสียงที่ได้พบ คำพูดที่กระทบใจนั้น ความคิดปรุงแต่งทุกคืนวัน หล่อหลอมชีวิตโดยไม่รู้ตัว [Pre-Chorus] กวฬิงการาหารหล่อเลี้ยงกาย ผัสสาหารหล่อเลี้ยงความรู้สึก มโนสัญเจตนาหล่อเลี้ยงความนึกคิด วิญญาณหล่อเลี้ยงการรับรู้ภายใน [Chorus] อาหารแห่งชีวิต ที่เรารับทุกวัน กำลังสร้างเส้นทางแห่งใจ หากปล่อยตัณหานำไป ก็จะหมุนวนในทุกข์ไม่จบ แต่เมื่อมีสติรู้ทัน ทุกความรู้สึกที่ผ่านเข้ามา อวิชชาจะค่อยเลือนลา เปิดทางปัญญาส่องใจ [Verse 2] เวทนาเกิดจากผัสสะ ผัสสะเกิดจากอายตนะ ทุกอย่างล้วนเป็นเหตุปัจจัยมา ดุจสายน้ำไหลต่อเนื่องกัน ตัณหาแทรกซึมในความอยาก สร้างภาระให้ใจผูกพัน ยิ่งยึดถือก็ยิ่งผูกมัดกัน ในวัฏจักรแห่งการเวียนวน [Pre-Chorus] เมื่อรู้ทันทุกการเสพรับ รู้ทันสิ่งที่ผ่านเข้ามา จิตจะค่อยเป็นอิสระ จากแรงดึงแห่งความทะยานอยาก [Chorus] อาหารแห่งชีวิต ที่เรารับทุกวัน กำลังสร้างเส้นทางแห่งใจ หากปล่อยตัณหานำไป ก็จะหมุนวนในทุกข์ไม่จบ แต่เมื่อมีสติรู้ทัน ทุกความรู้สึกที่ผ่านเข้ามา อวิชชาจะค่อยเลือนลา เปิดทางปัญญาส่องใจ [Bridge] จงเลือกอาหารของใจ ดั่งเลือกอาหารของกาย ไม่รับสิ่งที่ทำร้าย ความสงบงามภายใน ลดความโลภ ลดความหลง ลดการยึดมั่นทั้งหลาย เติมเมตตาและความเข้าใจ ให้เติบโตในดวงจิต [Hook] หยุดเติมตัณหา เมื่อใจเต็มไปด้วยไฟ หยุดวิ่งตามสิ่งไกล ที่ไม่เคยพอ เติมสติแทนความอยาก เติมปัญญาแทนความรอ แล้วใจจะพบความพอ ที่งดงามจากภายใน [Final Chorus] อาหารแห่งชีวิต มิใช่เพียงสิ่งกิน แต่คือทุกสิ่งที่ใจรับไว้ หากรู้เท่าทันความเป็นไป ชีวิตจะเบาสบายและมั่นคง เมื่ออวิชชาดับลง สังขารย่อมคลายตามเหตุผล ความทุกข์ค่อยสิ้นจากใจตน ดุจเมฆฝนที่ผ่านพ้นไป อาหารแห่งธรรม หล่อเลี้ยงใจให้สดใส นำชีวิตสู่แสงอันยิ่งใหญ่ แห่งความหลุดพ้นและสันติธรรม [Outro] เลี้ยงกายด้วยอาหาร เลี้ยงใจด้วยสติและปัญญา รู้เท่าทันทุกเหตุปัจจัยมา ไม่ปล่อยตัณหาครอบงำ จากอาหารทั้งสี่ สู่ทางแห่งการรู้แจ้ง เมื่อใจตื่นขึ้นด้วยแสง ทุกข์ทั้งปวงย่อมเลือนหาย
