[ท่อนอินโทร] โอ้ยเด้อหัวใจ มันหวานเกินไปจนล้น บ่ฮู้สิทนจั่งใด๋ น้ำตาลไหลหล่นบ่หยุดเลย [ท่อนที่ 1] ตั้งแต่มื้อนั้นที่อ้ายเข้ามา เว้าจานำพาให้ใจน้องหลง ยิ้มเดียวของอ้าย กะเหมือนฟ้าส่ง หัวใจน้องตรง บ่เคยสิหนี [ท่อนที่ 2] แต่แล้วความฮักมันหวานหลายเกิน คือกินน้ำอ้อยจนลืมความพอดี ฮักอ้ายจนล้น จนใจมันหนี ไหลออกมานี่ น้ำตาบ่เซา [ท่อนฮุก] โอ๊ย…น้ำตาลก้นรั่ว หัวใจมันรั่วนำ หวานจนช้ำ จำจนบ่ลืมเขา ฮักหลายเกินไป สุดท้ายกะเศร้า เหลือแต่เงา กับคำเว้าลม ๆ น้ำตาลก้นรั่ว บ่มีหยังปิดทัน ไหลออกทุกวัน เป็นน้ำตาของน้อง ฮักที่เคยหวาน มื้อนี้มันหมอง อ้ายทิ้งให้น้อง ซ่อมใจผู้เดียว [ท่อนที่ 3] คนเขาว่าฮัก ต้องมีขอบเขต บ่แม่นเทหมด จนใจมันเหลว แต่น้องมันโง่ เทฮักจนเบี้ยว สุดท้ายกะเหลียว บ่เห็นผู้ใด๋ [ท่อนฮุก (ซ้ำ)] โอ๊ย…น้ำตาลก้นรั่ว หัวใจมันรั่วนำ หวานจนช้ำ จำจนบ่ลืมเขา ฮักหลายเกินไป สุดท้ายกะเศร้า เหลือแต่เงา กับคำเว้าลม ๆ [ท่อนจบ] ถ้าย้อนเวลาได้ น้องสิฮักให้พอดี บ่ปล่อยให้มันล้น จนใจป่นปี้ มื้อนี้เหลือไว้ แค่รอยฮักดี ๆ กับน้ำตาที่มี…ไหลบ่เซา
