[แนวลูกทุ่ง–ธรรมะ อบอุ่น ลึกซึ้ง] [อินโทร] ลมหายใจ... ของใครก็มีค่า เกิดมาเพื่ออยู่... ไม่ใช่เพื่อจากไปเพราะใคร [ท่อนที่ 1] ปาณาติปาตา... คำธรรมเรียกเตือนใจ อย่าทำลายชีวิตใดให้สูญสลาย สัตว์เล็กสัตว์ใหญ่ ล้วนมีลมหายใจ ต่างก็รักชีวิตไม่ต่างจากเรา [ท่อนที่ 2] เมื่อรู้ว่าเขายังมีชีวิตอยู่ อย่าปล่อยใจให้ความโกรธเข้าครอบงำเรา อย่าให้เจตนาร้ายก่อตัวเบา ๆ จนกลายเป็นเงาแห่งการทำลาย [ท่อนที่ 3] เริ่มคิดจะฆ่า... ใจเริ่มมืดลง เมื่อมือเริ่มลง... กรรมก็เริ่มก่อสาย ความเพียรในทางผิด ยิ่งทำยิ่งคล้าย ตัดลมหายใจใคร ก็ผูกกรรมตน [ท่อนที่ 4] เมื่อชีวิตหนึ่งดับลงเพราะเรา ใจยิ่งเศร้า แม้ใครไม่เห็นผล บาปเงียบ ๆ ฝังลึกในกมล เตือนให้คน หยุดวงจรแห่งกรรม [ท่อนฮุค] อย่าฆ่า... อย่าเบียดเบียนใคร ทุกชีวิตมีหัวใจเหมือนกันทั้งนั้น พุทธสอนให้เว้นทางแห่งการประหาร เพื่อให้ใจเรานั้น... สงบและงดงาม [ท่อนบริดจ์] ห้าสิ่งเตือนใจให้คิดให้ดี เขามีชีวิต... เรารู้... อย่าผลีผลาม มีเจตนา... มีการกระทำ สุดท้ายความตาย... ก็ย้อนมาหาใจ [ท่อนฮุคซ้ำ] อย่าฆ่า... อย่าเบียดเบียนใคร ทุกชีวิตมีหัวใจเหมือนกันทั้งนั้น ศีลข้อหนึ่งคือทางแห่งเมตตานานวัน ให้โลกใบนี้นั้น... อ่อนโยนขึ้นจริง [เอาท์โทร] ลมหายใจ... ไม่ใช่ของเราเพียงผู้เดียว หยุดเบียดเบียน... โลกจะเย็นลงในใจ
