
(Verse 1) ชีวิตมีทุกข์อยู่ในใจ เกิด แก่ เจ็บ ตาย หลีกไม่ไป สิ่งที่ยึดไว้ไม่จีรัง สุดท้ายก็พลัดพรากพังสลาย (Verse 2) ต้นเหตุทุกข์นั้นคือตัณหา กามใคร่ ใฝ่ภพ พาใจไหว ยิ่งยึด ยิ่งทุกข์ไม่จางไป ดุจไฟเผาใจไม่รู้ตัว (Hook) แต่ความดับทุกข์ยังมีจริง คือปล่อยวางสิ่งที่พันหัวใจ เมื่อใจไม่ยึดไม่ใฝ่ไป ก็พบความสุขสงบเย็น (Verse 3) ทางเดินสู่สุขคือมรรคแปด ความเห็นชอบ พูดดี ทำดี เพียร ตั้งสติ สมาธิมี ปัญญานำชีวิตไปสว่างไสว (Hook) นี่คือหนทางแห่งความจริง อริยสัจสี่นำใจพ้นภัย เดินตามพุทธองค์ไว้ สู่ความดับทุกข์นิรันดร (Outro) ทุกข์ สมุทัย นิโรธ มรรค สัจธรรมประจักษ์ไม่คลอนแคลน ฝึกใจ ฝึกธรรมด้วยศรัทธาแน่น พบความร่มเย็นนิรันดร์ใจ

