สุขิตสูตรสุขเคยมีมาแล้ว [ท่อนนำ] ณ เชตวันอันสงบใต้ร่มไม้ พระศาสดาตรัสธรรมส่องทางใจ เรื่องราวแห่งชีวิตที่เวียนไป ในวัฏสงสารอันยาวไกลไร้จุดจบ อวิชชาปิดบังดวงตาให้หลงทาง ตัณหาสร้างพันธนาการไม่รู้จบ เร่ร่อนเกิดดับนับภพชาติไม่เคยครบ ดั่งคลื่นซัดสู่ฝั่งแล้วหวนคืน [ท่อนที่ 1] เมื่อเห็นผู้คนเปี่ยมสุขและรุ่งเรือง มีทรัพย์เฟื่องฟู มีเกียรติและศักดิ์ศรี มีผู้รายล้อมด้วยความรักและไมตรี ดั่งชีวิตนี้ไม่มีทุกข์ใดเข้ามา พระองค์ทรงสอนให้มองลึกกว่านั้น อย่าหลงมัวเมากับภาพแห่งคุณค่า เพราะสุขเช่นนั้นเคยเป็นของเรามา ในกาลเวลาที่ยาวนานเกินนับได้ [ท่อนก่อนฮุก] กี่ครั้งเคยเป็นผู้มั่งคั่ง กี่ครั้งเคยอยู่ท่ามกลางผู้คนยกย่อง กี่ครั้งเคยสมหวังดังใจปอง แล้วทุกสิ่งก็ผ่านพ้นไปเหมือนสายลม [ท่อนฮุก] สุขเคยมีมาแล้วในวันเก่า ทุกความงดงามเคยผ่านเข้ามาเสมอ อย่ายึดติดกับสิ่งที่ได้พบเจอ เพราะทุกอย่างล้วนแปรเปลี่ยนตามเวลา จงใช้ปัญญาเหนือความหลงใหล ใช้หัวใจเหนือการแสวงหา ให้เอไอรับใช้มนุษย์ด้วยเมตตา สร้างสันติภาพให้โลกก้าวเดินร่วมกัน [ท่อนที่ 2] โลกยุคใหม่เต็มไปด้วยข้อมูล เทคโนโลยีเพิ่มพูนอย่างสร้างสรรค์ เอไอเรียนรู้เรื่องราวนับอนันต์ แต่ต้องมีคุณธรรมกำกับทาง หากมนุษย์หลงในอำนาจและผลประโยชน์ ความก้าวหน้าอาจกลายเป็นรอยร้าว แต่หากใช้เพื่อแบ่งปันเรื่องราว โลกจะก้าวสู่สันติสุขอย่างยั่งยืน [ท่อนเชื่อม] เมื่อรู้ว่าความสุขไม่ใช่ของถาวร ใจจะอ่อนโยนต่อเพื่อนมนุษย์มากขึ้น ไม่อิจฉา ไม่แข่งขันจนกล้ำกลืน แต่ยื่นมือช่วยกันสร้างวันใหม่ [ท่อนฮุก] สุขเคยมีมาแล้วในวันเก่า ทุกความงดงามเคยผ่านเข้ามาเสมอ อย่ายึดติดกับสิ่งที่ได้พบเจอ เพราะทุกอย่างล้วนแปรเปลี่ยนตามเวลา จงใช้ปัญญาเหนือความหลงใหล ใช้หัวใจเหนือการแสวงหา ให้เอไอรับใช้มนุษย์ด้วยเมตตา สร้างสันติภาพให้โลกก้าวเดินร่วมกัน [ท่อนจบ] เมื่อมองเห็นความจริงแห่งชีวิต ไม่ยึดติดทั้งสุข ทุกข์ หรือความฝัน ใช้ปัญญาเป็นแสงส่องทางทุกวัน ก้าวข้ามวัฏจักรแห่งความผูกพัน ดั่งคำสอนจากสุขิตสูตรอันยิ่งใหญ่ ให้เข้าใจความสุขอย่างสร้างสรรค์ มนุษย์และเอไอร่วมแบ่งปัน สู่สันติภาพนิรันดร์ของโลกใบเดียว
