Majowymi ścieżkami kroczy śliczna Pani… Majowymi ścieżkami Wiosna kroczy… Spójrz – Ukochany – trzyma w swym ręku bukiet uroczy. Kwiecista, cudna sukienka okala Jej piękne kobiece kształty. Pozwala nieść wiatrowi jej lśniące w słońcu długie włosy jak na zielonej łące błyszczące krople rosy! Rankiem do mojego okna zapukała Pani Wiosna, w ręku kolorowy bukiet kwiatów miała. Czy wiesz – Ukochany – że szczęściem mnie wielkim obdarowała? Przez okno zagląda ciepłym spojrzeniem słońce, co od dawna gościem u mnie nie było! A ja, a ja – Ukochana – chciałem Ci powiedzieć, że od tamtej pory jestem sam… Błagam, wróć do mnie, a na zawsze me serce Ci dam. Czuć – Ukochana – zwiewną lotu przestrzeń, co duszy dotyka, czas ucieka w mgnieniu oka – słyszysz – jak zegar tyka i tyka… Tyle wspomnień łączy nas – Ukochana – biegnie nieustannie czas, a to co było, nie zniknęło, jest ciągle w nas! A ja, a ja – Ukochany – czekam na śliczny wiosenny poranek, na słońce pełne uśmiechu! Przyjdź do mnie – proszę – już z rana, spacerkiem, bez pośpiechu. Chwilo trwaj… Jesteś tylko dla nas, tak cudna jak ten piękny maj! Chcę Ci oddać – Ukochany – cały mały mój świat, czy wiesz, że kocham Cię już od wielu lat? Drogą szczęścia chcę iść z Tobą, boś Ty miłością moją! Pamiętaj – jutro jest niepewne, wczoraj nie do Ciebie należy, dziś jest tylko Twoje… Więc ruszajmy razem w drogę, wędrujmy do niebieskiej krainy we dwoje.
