สุพรหมสูตรทางแห่งใจไม่สะดุ้ง

[Intro] ในคืนที่ใจยังสั่นไหว ท่ามกลางโลกที่ไม่แน่นอน มีเสียงหนึ่งถามขึ้นจากฟ้า “จะมีทางใด…ให้ใจไม่กลัว” [Verse 1] จิตนี้สะดุ้งอยู่ทุกคืนวัน หวั่นกับความฝันและวันพรุ่งนี้ เมื่อเรื่องร้ายยังไม่มาถึง ใจก็ยังตรึงอยู่กับความกังวลนี้ บางครั้งโลกเงียบงันเกินไป บางครั้งหัวใจก็ไหวหวั่น แม้สิ่งใดยังไม่เกิดขึ้น ความกลัวก็ยังเดินตามทัน [Pre-Chorus] โอ้พระผู้รู้ ผู้เห็นทาง โปรดชี้แสงกลางคืนมืดมน จะมีหนใดให้หลุดพ้น จากใจที่ร้อนรนและสั่นไหว [Chorus] ไม่มีทางใดนอกจากปัญญา ไม่มีทางใดนอกจากความเพียร สำรวมใจไว้ไม่ให้ไหลเวียน ตามโลกที่เปลี่ยนทุกคืนวัน ปล่อยวางเถิดทุกสิ่งทั้งปวง อย่ายึดอย่าหวงจนทุกข์นั้น เมื่อใจว่างจากความยึดมั่น ความกลัวนั้นก็เลือนหายไป [Verse 2] ดั่งสายลมพัดผ่านเมฆดำ ชีวิตก็ล้วนไม่ยั่งยืน สิ่งที่เรากอดไว้แน่นหนา สุดท้ายก็ต้องจากกันคืน แต่ผู้ใดเห็นตามความจริง ไม่หลงวิ่งตามเงาแห่งใจ ผู้นั้นจะพบความสงบ แม้โลกสั่นไหวก็ไม่หวั่นเกรง [Bridge] ปัญญาคือแสงในความมืด ความเพียรคือแรงให้ก้าวไป สำรวมคือเกราะของหัวใจ และการปล่อยวาง…คืออิสรภาพ [Chorus (Final)] ไม่มีทางใดนอกจากปัญญา ไม่มีทางใดนอกจากความเพียร สำรวมใจไว้ด้วยสติเตือน ให้ผ่านคืนเดือนแห่งความกลัว เมื่อวางทุกสิ่งลงจากใจ โลกทั้งใบก็เบาสบาย ผู้ใดดับความยึดมั่นได้ ผู้นั้นพบความสวัสดี [Outro] คืนใดใจยังสั่นไหว จงฟังธรรมในความเงียบงัน แสงแห่งพุทธองค์ยังส่องทาง ให้ใจพ้นจากความหวาดกลัว…ตลอดกาล