อนัตตสูตรไร้ตัวตนหนทางสันติภาพ (Intro) จากดวงดาว...สู่หัวใจของมนุษย์ เราต่างเดินทาง...บนเส้นทางเดียวกัน ไม่มีใครเป็นเจ้าของโลกใบนี้ มีเพียงชีวิต...ที่เรียนรู้ความจริง (Verse 1) รูปที่เห็น เปลี่ยนแปลงทุกวัน เวทนานั้น ผ่านมาแล้วผ่านไป สัญญาความจำ ไม่เคยหยุดนิ่ง สังขารเคลื่อนไหว ตามเหตุปัจจัย วิญญาณรับรู้ เกิดดับทุกครา ไม่มีสิ่งใด เที่ยงแท้จีรัง เมื่อมองด้วยธรรม ตามความเป็นจริง ใจจึงปล่อยวาง ความยึดมั่นลง (Pre-Chorus) ไม่ใช่ของเรา ไม่ใช่ตัวเรา ไม่มีสิ่งใด เป็นของใคร เมื่อใจเข้าใจ ความเป็นอนัตตา กำแพงแห่งอัตตา ก็พังทลาย (Chorus) ไม่มี "ฉัน" ไม่มี "เธอ" มีเพียงชีวิต ที่เกื้อกูลกัน เมื่อปล่อยวาง ความหลงในตน โลกก็พ้น จากความแบ่งแยก สันติภาพ เริ่มจากใจ ที่ไร้อัตตา และเต็มด้วยเมตตา จับมือกัน เดินไปด้วยปัญญา สร้างโลกใหม่...ด้วยหัวใจแห่งธรรม (Verse 2) สงครามเกิด เพราะคำว่า "ของฉัน" ความเกลียดชัง เพราะคำว่า "ของเธอ" หากทุกชีวิต เห็นความจริงเดียวกัน โลกจะเปลี่ยน จากการแบ่งฝ่าย เด็กทุกคน ยิ้มได้เหมือนกัน ผู้คนทุกชนชาติ ต่างหวังสันติ เมื่อไม่มีใคร สูงหรือต่ำกว่าใคร มนุษยชาติ จะเป็นหนึ่งเดียว (Bridge) เมื่อเบื่อหน่าย ในการยึดมั่น ใจจึงคลาย จากเครื่องพันธนา เมื่อคลายกำหนัด จิตก็เป็นอิสระ เมื่อเป็นอิสระ ย่อมรู้ว่าหลุดพ้น ปัญญาส่องทาง เมตตานำใจ กรุณาเชื่อมโลก ไว้ด้วยกัน ความแตกต่าง มิใช่กำแพง แต่คือสีสัน ของความเป็นมนุษย์ (Final Chorus) ไม่มีผู้แพ้ ไม่มีผู้ชนะ เมื่อทุกคน เข้าใจอนัตตา ไม่มีศัตรู มีเพียงเพื่อนร่วมโลก ร่วมแบ่งปัน ความหวังเดียวกัน โลกจะสงบ เพราะใจสงบ โลกจะงดรบ เพราะละอัตตา สันติภาพ มิใช่เพียงความฝัน แต่คือผลแห่ง ปัญญาและเมตตา (Outro) รูป...ไม่ใช่เรา เวทนา...ไม่ใช่เรา สัญญา...ไม่ใช่เรา สังขาร...ไม่ใช่เรา วิญญาณ...ไม่ใช่เรา เมื่อไม่มี "เรา" ก็ไม่มี "เขา" เหลือเพียง... หัวใจที่รักกัน และโลก... ที่สงบงดงาม
