خِرقه بر من پوش

[Intro - Solemn atmospheric Ney, deep hypnotic slow Daf rhythm, distant Tanbur] [Verse 1 - Hushed dignity, low chest voice, measured pacing] در شبی سرد و ساکِت و خاموش... مانده دل... در انتظارِ بانگِ سُروش... سایه‌ های گُنگ و تیره بر دیوار... دم فروبسته... همه جمعند... گوش تا گوش... [Verse 2 - Transcendent and focused, steady pace] چشم‌ها بسته... آرزو بر دل... تا شوم از نِدایِ تو مدهوش... یک نَفس... ذکرِ لا إله إلا الله ... یک نَفس... جان، جمله به گوش... [Instrumental Interlude - Rhythmic Tanbur cadence with swelling Daf pulse] [Verse 3 - Passionate yet disciplined, intense chest resonance] چیست این لذتِ شُربِ مدام؟ چیست این های و هو... این جوش و خروش؟ ناخوشم من ز دیدنِ انسان... سر فرو برده‌ ام در این تن‌پوش... [Climax 1 - Fiery, majestic and resolute, no wailing] خود زدی آتشی به جان و دلم... خود بیا در مهارِ آتش کوش! [Verse 4 - Proud, sharp articulation, stoic delivery] دل بود که سوخت... نِی میانِ پیشانی! عارفیم ما... نه زاهدِ زُهْدْ فروش! داغِ عشقِ تو بر دلِ ماست... بارِ این هجرت و فراق هم بردوش... [Bridge - Intimate, warm, profound realization] نیک دانم... که در کنارِ من ماندی... تا که مِهرْ... ماه را کشید در آغوش... [Outro / Final Ascent - Deeply spiritual, majestic resolution, slow fading Daf] باز آیم به درگَهت صد بار... تو به دستِ خویش... خِرقه‌ بر من پوش... تو به دستِ خویش... خِرقه‌ بر من پوش... [End - Resonant lingering Ney and final deep Daf strike]