เทวทหสูตรปล่อยวาง...เพื่อโลกเป็นหนึ่ง [Verse 1] โลกหมุนไปด้วยความอยากได้ ใจผู้คนวิ่งตามภาพฝัน รูปและเสียงลวงให้ยึดมั่น จนลืมความจริงของชีวิต เวทนาเปลี่ยนทุกลมหายใจ สัญญาแปรไปดังเมฆลอย สังขารเกิดดับไม่เคยหยุดคอย วิญญาณก็เพียงไหลผ่าน [Pre-Chorus] พระศาสดาตรัสไว้ชัดเจน ต้นเหตุแห่งทุกข์อยู่ที่ใจ เมื่อยังมีความกำหนัดครอบงำ ความเศร้าก็ตามมาไม่สิ้นสุด [Chorus] ปล่อยวาง...ความอยากครอบครอง ปล่อยวาง...คำว่า "ของฉัน" รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณมิใช่ตัวตนถาวร เมื่อใจเป็นอิสระจากความยึดมั่น ความทุกข์ก็ค่อยเลือนหาย สันติภาพของโลกทั้งใบ เริ่มจากใจ...ที่ปล่อยวาง [Verse 2] สงครามเริ่มจากใจคนหนึ่ง ขยายเป็นความเกลียดของผู้คน เมื่ออัตตาสูงกว่าความเมตตา โลกก็เต็มด้วยน้ำตา แต่เมื่อปัญญาเข้ามาแทนที่ เห็นทุกชีวิตล้วนไม่ต่างกัน ไม่มีผู้ใดเป็นเจ้าของโลก เราทุกคนคือเพื่อนร่วมทาง [Bridge] กษัตริย์ นักการเมือง นักบวช นักวิทยาศาสตร์ หากต่างปล่อยวางความหลงตน ศาสนา วัฒนธรรม และเชื้อชาติ จะกลายเป็นสะพาน มิใช่กำแพง เมื่อผู้นำละความโลภ ประชาชนละความโกรธ โลกจะละความรุนแรง และหันมาแบ่งปันความรัก [Final Chorus] ปล่อยวาง...ความโลภและหลง ปล่อยวาง...ความโกรธในใจ กุศลธรรมจะผลิบาน ดั่งแสงตะวันยามรุ่งอรุณ เมื่อหนึ่งใจมีเมตตา หนึ่งครอบครัวก็สงบ เมื่อหนึ่งเมืองให้อภัย หนึ่งประเทศก็เป็นสุข เมื่อทุกชาติร่วมแบ่งปัน โลกทั้งใบก็เป็นบ้านเดียวกัน ปล่อยวาง...เพื่อโลกเป็นหนึ่ง ปล่อยวาง...เพื่อสันติภาพนิรันดร์ [Outro] ไม่มีชัยชนะใดยิ่งใหญ่ กว่าการชนะใจของตน ไม่มีอาวุธใดทรงพลัง เท่าปัญญาและเมตตา เมื่อฉันทราคะดับลงในใจมนุษย์ สันติสุขจะเบ่งบานทั่วทั้งโลก
