ติสสกสูตรคุณธรรมอันประมาณมิได้

[Intro] ใต้เงาแห่งความสงบ เมื่อโลกเงียบงันกลางวัน พระศาสดาประทับนิ่ง ดั่งมหาสมุทรอันลึกไกล สองพรหมมายืนเคียงกัน หน้าบานประตูแห่งธรรม พร้อมถ้อยคำเตือนใจคน ผู้ยังหลงวัดค่าความดี [Verse 1] ใครเล่าจะรู้ความจริง แห่งจิตผู้สิ้นกิเลส คุณธรรมล้ำเกินขอบเขต เกินประมาณด้วยสายตา ผู้ยังเต็มด้วยอัตตา ย่อมมองเพียงเปลือกภายนอก แล้วตัดสินผู้บริสุทธิ์ ด้วยใจที่ยังมืดมน [Pre-Chorus] ดั่งคนยืนมองท้องฟ้า แต่ไม่เห็นความกว้างใหญ่ ดั่งคลื่นน้อยกลางทะเล ไม่รู้ความลึกแห่งน้ำ [Chorus] คุณธรรมอันประมาณมิได้ มิใช่สิ่งใครวัดกัน มิใช่ถ้อยคำสรรเสริญ หรือสายตาของผู้คน ผู้สิ้นไฟแห่งกิเลส ย่อมสงบดั่งสายชล โลกทั้งโลกอาจสับสน แต่ธรรมยังคงส่องทาง [Verse 2] บางคนเห็นเพียงรูปลักษณ์ บางคนเห็นเพียงคำลือ แต่ผู้มีปัญญาแท้จริง ย่อมมองด้วยใจเมตตา อย่าด่วนตัดสินผู้ใด ด้วยความคิดเพียงผิวผ่าน เพราะจิตแห่งพระอริยะ ลึกเกินหยั่งด้วยโลกธรรม [Bridge] ผู้ไม่มีธุตธรรม ย่อมหลงตนว่ารู้จริง แต่ผู้มีใจถ่อมตน กลับเห็นธรรมอันยิ่งใหญ่ เมื่อปล่อยวางความถือตัว จิตจะเห็นแสงภายใน แล้วเข้าใจความหมาย แห่งความสงบแท้จริง [Final Chorus] คุณธรรมอันประมาณมิได้ ส่องสว่างเหนือกาลเวลา แม้โลกจะไม่เข้าใจ ธรรมยังงดงามเสมอ จงฝึกใจให้สงบนิ่ง ละอัตตาและความเผลอ แล้ววันหนึ่งจะได้เจอ สันติธรรมในหัวใจ