[Intro] เมื่อโลกพัดแรงเข้ามา ใจเราจะยืนอยู่ตรงไหน ท่ามกลางคำคนมากมาย เราจะเลือกทางใดให้ใจสงบ [Verse 1] เมื่อเจอคำที่รุนแรง เจ็บแค้นใจ อย่าให้มันทำให้เราต้องหวั่นไหว ใจมั่นคง ดั่งหินทนลมพัด เมตตาจะพาให้เราก้าวผ่าน คำพูดใครอาจทำร้ายกายใจ แต่ไม่อาจแตะต้องความดีภายใน หากเรายังยืนอยู่ด้วยความเข้าใจ ความโกรธนั้นก็ไร้ความหมาย [Verse 2] แม้คนจะดูถูก หรือทำให้เราเจ็บปวด จงรักษาใจให้นิ่งเหมือนผิวน้ำ อย่าตอบโต้ด้วยโทสะ อย่าหลงทาง ทางแห่งธรรมจะพาใจพบความสงบ แม้ถูกทำร้าย ไม่คิดทำร้ายตอบ แม้ถูกกล่าวหา ก็ไม่ผูกโกรธใคร นี่แหละหนทางของผู้เข้าใจ ปล่อยวางได้ แม้ในวันที่หนักหนา [Pre-Chorus] ความอดทนคือเกราะของใจ เมตตาคือแสงนำทาง ไม่ว่าโลกจะเป็นเช่นไร ใจเรายังเลือกความดีได้เสมอ [Chorus] ใจเอย ใจเอ๋ย จงรู้จักตน อย่าหลงใหลในสิ่งใด ที่เกิดขึ้น อายตนะสิบสอง เป็นเหตุแห่งทุกข์ จงฝึกสติให้รู้จัก เข้าใจตน ใจเอย ใจเอ๋ย อย่าไหลไปตาม เสียงโลกที่ทำให้ใจสับสน เพียงรู้ทัน แล้ววางลง ความสงบจะเกิดในใจเรา [Bridge] ใจเราคือดวงดาวกลางฟ้า แม้ลมจะแรงเท่าไหร่ก็ไม่หวั่น เพราะความเมตตาจะทำให้เรา พ้นจากทุกข์ ปล่อยวางจากใจ เมื่อไม่ยึดมั่นในคำใด ไม่ให้ใจเป็นทาสอารมณ์ เราจะเห็นแสงแห่งธรรม ส่องทางอยู่ภายใน [Chorus ซ้ำ] ใจเอย ใจเอ๋ย จงรู้จักตน อย่าหลงใหลในสิ่งใด ที่เกิดขึ้น อายตนะสิบสอง เป็นเหตุแห่งทุกข์ จงฝึกสติให้รู้จัก เข้าใจตน [Outro] แม้โลกจะรุนแรงเพียงใด ใจที่ฝึกดีแล้วไม่หวั่นไหว เมตตาจะโอบอุ้มเราไว้ ให้ผ่านทุกสิ่ง…อย่างสงบงาม
