ทุพรรณิยสูตรเมตตาชนะโทสะ [อินโทร] โอ้...ไฟโกรธที่ลุกโชนในใจคน ยิ่งเติมเชื้อ ยิ่งร้อนรน แต่หากเติมเมตตา...ไฟนั้นจะมอดลง [ท่อนที่ 1] ครั้งหนึ่งบนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ มียักษ์ตนหนึ่งนั่งอยู่บนบัลลังก์ทอง รูปร่างต่ำเตี้ย ผิวพรรณหม่นหมอง เหล่าเทวดามอง แล้วต่างพากันตำหนิ ยิ่งกล่าวร้าย ยิ่งดูแคลน ยักษ์นั้นกลับงามเด่นขึ้นทุกที เพราะโทสะคืออาหารอย่างดี เลี้ยงอสูรร้ายในใจให้เติบโต [ท่อนก่อนฮุก] เหล่าเทพจึงกราบทูลพระอินทร์ ว่ายักษ์ตนนั้นคงกินความโกรธเป็นอาหาร พระอินทร์จึงเสด็จไปด้วยใจเบิกบาน ไม่ถืออำนาจ ไม่คิดประหารด้วยความรุนแรง [ท่อนฮุก] เมตตาชนะโทสะ อ่อนโยนชนะการข่มเหง ยิ่งใจเย็น ยิ่งเข้มแข็ง ไม่หวั่นไหวตามแรงอารมณ์ ลดโทสะ เติมพลังใจ เปลี่ยนความร้อนให้เย็นรื่นรมย์ โลกจะงดงามน่าชื่นชม เมื่อทุกคนไม่เลี้ยงไฟแห่งความโกรธ [ท่อนที่ 2] พระอินทร์ทรงประนมกร กล่าวนอบน้อมด้วยความเคารพ มิได้ตอบโต้ มิได้สยบ ด้วยถ้อยคำคมคายหรือแรงโทสะ ยิ่งทรงอ่อนน้อมมากเพียงใด ยักษ์กลับทรุดโทรมลงทุกครา ร่างกายเล็กลงช้าช้า จนสลายหายไปต่อหน้าเหล่าเทวา [ท่อนเชื่อม] เพราะความโกรธเติบโตด้วยความโกรธ แต่พ่ายแพ้ต่อใจที่เปี่ยมเมตตา ผู้ชนะที่แท้ ไม่ใช่ผู้เอาชนะใครมา แต่คือผู้ชนะอารมณ์ของตนเอง [ท่อนฮุก] เมตตาชนะโทสะ อ่อนโยนชนะการข่มเหง ยิ่งใจเย็น ยิ่งเข้มแข็ง ไม่หวั่นไหวตามแรงอารมณ์ ลดโทสะ เติมพลังใจ เปลี่ยนความร้อนให้เย็นรื่นรมย์ โลกจะงดงามน่าชื่นชม เมื่อทุกคนไม่เลี้ยงไฟแห่งความโกรธ [ท่อนแร็พธรรมะ] เมื่อโดนตำหนิ อย่าเพิ่งตอบกลับ หยุดใจสักนิด แล้วค่อยขยับ หายใจลึกๆ ให้สติกำกับ เมตตาประคับประคองใจเอาไว้ คนโกรธก็ทุกข์ คนชังก็ร้อน คนให้อภัยกลับนอนหลับสบาย เริ่มเปลี่ยนโลกได้จากภายใน ดับไฟในใจ ก่อนดับไฟภายนอก [ท่อนจบ] โรงเรียนสร้างสติ ที่ทำงานสร้างเมตตา ชุมชนฝึกภาวนา เพื่อลดความขัดแย้ง สังคมจะสงบสุข หากใจคนเข้มแข็ง ด้วยความอ่อนโยนที่แฝงพลังยิ่งใหญ่ ดังคำสอนแห่งทุพรรณิยสูตร ยังพิสูจน์ได้เสมอในยุคสมัย ผู้ใดไม่เป็นทาสของไฟในใจ ผู้นั้นย่อมเป็นไท...อย่างแท้จริง โอ้...เมตตาชนะโทสะ เมตตาชนะโทสะ และชนะโลกทั้งใบ...ด้วยหัวใจที่สงบ
