อัจเจนติสูตรกาลเวลาไม่เคยคอยใคร

[Intro] เสียงนาฬิกาดังอยู่ทุกครา บอกเวลาที่ไม่ย้อนมา ราตรีเลือนผ่านเหมือนสายธารา เตือนชีวาให้รู้ความจริง ชีวิตมนุษย์สั้นเพียงชั่วคราว ดั่งหมอกขาวที่จางหายไป จงใช้ทุกวันด้วยหัวใจ สร้างสิ่งดีไว้ก่อนจากลา [Verse 1] กาลเวลาผ่านไปไม่รอใคร วัยเยาว์ลับไกลไม่หวนคืนมา วันคืนเคลื่อนคล้อยทุกเวลา พาเราก้าวสู่ปลายทาง ความตายเป็นสิ่งแน่นอนเสมอ ไม่มีผู้ใดหนีพ้นได้ เมื่อรู้ดังนี้จงตั้งใจ เร่งทำความดีให้เต็มแรง [Pre-Chorus] อย่าปล่อยชีวิตให้ผ่านไป กับความหลงใหลที่เลือนลาง [Chorus] อย่ามัวแต่ลังเล อย่ารอช้า ทำดีวันนี้ก่อนวันลับหาย ปล่อยวางสิ่งที่ถ่วงหัวใจ อย่าให้กิเลสฉุดไว้กลางทาง กาลไม่เคยคอย ราตรีไม่คืน ชีวิตย่อมเคลื่อนไปทุกย่าง เมื่อเห็นภัยแห่งความดับสลาย จงมุ่งสู่สันติภายในใจ [Verse 2] ชั้นแห่งวัยค่อย ๆ เลือนผ่าน จากวันวานสู่วันโรยรา สิ่งที่เคยยึดมั่นศรัทธา สุดท้ายล้วนผ่านพ้นไป ทรัพย์และลาภที่เคยไขว่คว้า มิอาจพาเราข้ามความตาย มีเพียงบุญที่เคยสร้างไว้ เป็นแสงนำใจในวันลา [Bridge] ชีวิตนี้ดั่งแสงเทียน ริบหรี่เปลี่ยนไปทุกครา หากมัวประมาทในเวลา อาจสายเกินแก้คืนกลับมา [Chorus] อย่ามัวแต่ลังเล อย่ารอช้า ทำดีวันนี้ก่อนวันลับหาย ปล่อยวางสิ่งที่ถ่วงหัวใจ อย่าให้กิเลสฉุดไว้กลางทาง กาลไม่เคยคอย ราตรีไม่คืน ชีวิตย่อมเคลื่อนไปทุกย่าง เมื่อเห็นภัยแห่งความดับสลาย จงมุ่งสู่สันติภายในใจ [Outro] กาลเวลาไม่เคยหยุดรอ ราตรีคล้อยต่อทุกคืนวัน ชั้นวัยเลื่อนไปตามคืนผัน ดั่งสายธารไม่ย้อนคืน จงละอามิสแห่งโลกนี้ เดินตามวิถีแห่งความตื่น ก่อนลมหายใจสุดท้ายกลืน ฝากความดีไว้ชั่วกาล