สองพันศพเขมรในเงามืด

[Verse 1] ลมชายแดนพัดพาไอสงคราม ควันปืนคลุ้งคล้ำกลางยามค่ำ เสียงครืนครั่นสะท้อนจากกำแพงดิน ฝั่งโน้นปิดปากเงียบ — ไม่เหลือคำตอบให้ใคร [Verse 2] สองพันวิญญาณลอยกลางเวหา ไร้ชื่อไร้หลุมฝังให้กลับบ้าน กลิ่นสาบโชยข้ามแม่น้ำสาน เหมือนคำถามที่ถูกฝังไว้ใต้เงา [Chorus] เขาไม่เปิดเผย…ไม่เอ่ยคำจริง ซ่อนร่องรอยที่ดินยังร้องไห้ ลมพัดกลิ่น…เตือนใจคนไกล ว่าสงครามไม่เคยปิดบาดแผลได้จริง [Verse 3] ข่าวลือไหลผ่านเหมือนกระแสน้ำเชี่ยว ชื่อ “สองพันศพ” ติดปากชาวบ้าน แต่ฝั่งโน้นปิดประตูไม่รับฟัง ปล่อยให้เงามืดปกคลุมแดนชายขอบ [Chorus (Repeat) + Ending] เขาไม่เปิดเผย…ไม่เอ่ยคำจริง ซ่อนร่องรอยที่ดินยังร้องไห้ ลมพัดกลิ่น…เตือนใจคนไกล ว่าสงครามไม่เคยปิดบาดแผลได้จริง ในเงามืด…ยังมีเสียงร้องเรียกหา “บ้าน”