Buka

Tworzę muzykę trochę z boku. Nie zawsze patrzę na rzeczy tak, jak patrzy się na nie zazwyczaj. Czasem zatrzymuję się na szczególe, który dla innych jest tylko tłem. Czasem zwykły dźwięk, gest albo jedno zdanie potrafi zostać w głowie na długo. Z rzeczy pozornie niepasujących składam własny obraz świata. Dlatego moja muzyka potrafi być jednocześnie surowa, dziwna, ciężka, absurdalna i bardzo osobista. Post-punk, coldwave, industrial, dark cabaret, psycho country, gatunki są dla mnie raczej narzędziami niż granicami. Piszę o tym, co zauważam. O samotności, przebodźcowaniu, ludziach, wierze, hipokryzji, normalności, absurdzie i rzeczach, których czasem nie umiem albo nie chcę powiedzieć wprost. Nie oczekuję, że wszystko będzie od razu zrozumiałe. Wystarczy, że czasem ktoś zatrzyma się na chwilę i zobaczy to z mojej strony.